10-40% hallarda reproduktiv funksiya pozulur– hamiləlik baş tutmur və ya spontan (özbaşına) düşüklər müşahidə edilir.

Uşaqlığın submukoz miomasının ağırlaşmaları
Uşaqlığın mioması massiv uşaqlıq qanaxmaları, ifadəli anemiya ilə ağırlaşa bilər. Uşaqlıq boşluğunun deformasiyası zamanı sonsuzluq, düşük, patoloji hamiləlik və doğuş riski artır. 7-16% hallarda düyün quru və ya yaş nekroza uğrayır. Qalxan infeksiya olduqda selikaltı mioma irinləyə və ya absesləşə bilər, bu zaman pasiyentin hərarəti yüksəlir, titrətmə, qarnın aşağı hissəsində ağrılar baş verir, ümumi vəziyyət dəyişir. Patologiyanın ən təhlükli ağırlaşması submukoz düyünün «doğulmasıdır», bu hal qarnın aşağı hissəsində tutmaşəkilli «xəncər» ağrıları, qanaxmalar, infeksiyalaşma riski ilə müşayiət olunur. Şişin maliqnizasiyasına çox nadir hallarda (1,5-3%) rast gəlinir.

Uşaqlığın submukoz miomasının diaqnostikası
Submukoz mioma zamanı klinik simptomatika qeyri-spesifik olduğundan və əlamətlər bütün pasiyentlərdə ifadə olunmadığından diaqnostikada fizikal və instrumental üsullar mühüm rol oynayır. Müayinə planı adətən aşağıdakı üsullardan ibarət olur:

Ginekoloji baxış. Bimanual palpasiyada uşaqlığın ölçülərinin böyüməsi aşkarlanır.
Transvaginal USM, hidrosonoqrafiya, doppleroqrafiya. Bu üsullar düyünlərin ölçüləri, tip və quruluşunu, endometriumun patologiyalarını müəyyən etməyə, saya əzələ qatının qalınlığını və qan cərəyanının intensivliyini qiymətləndirməyə imkan verir.
Histeroskopiya. Uşaqlıqda açıq-çəhrayı rəngli, hamar səthli oval və ya yumru törəmə və ya orqanın boşluğuna «salxım» şəklində sallanan ayaqcıqlı çoxsaylı düyünlər izlənilir.
Kiçik çanaq orqanlarının angioqrafiyası. Uşaqlığın qan-damar sisteminin vizualizasiyası neovaskulyarizasiyanın olmamasını təsdiq etməyə, xoşxassəli düyünü bədxassəli neoplaziyadan vaxtında differensiasiya etməyə imkan verir.
Rentgenotelevizion histerosalpinqoqrafiya. Uşaqlıq boşluğunun formasının dəyişməsini müəyyən edir, hazırda bu üsuldan nadir