. Subseroz miomanın patogenezinin ən vacib anı prolefirasiyaya uğrayan hüceyrələrin hormonların stimulyasiyasına həssaslığının azalması və şişin sonrakı inkişafının autoparakrin amillərin təsiri altında baş verməsidir. Xəstəlik inkişaf etdikcə miometriumun yığılma qabiliyyətinin zəifləməsi və qonşu orqanlara təzyiqlə təzahür edir.

Uşaqlığın subseroz miomasının təsnifatı
Subseroz leyomiomalar düyünlərin sayı, ölçüləri, histoloji quruluşu və lokalizasiyasına görə fərqlənir. Xəstəlik aşağıdakı kriteriyalar üzrə təsnif edilir:

Öçülərinə görə. Ölçüləri 20mm-dən az olan (4-5 həftəlik hamiləliyə qədər) kiçik, 20-60 mm (4-5 həftəlikdən 10-11 həftəliyə qədər) – orta, 60 mm-dən böyük olan (12 həftəlikdən çox) – iri submukoz şişlər ayırd edilir.
Düyünlərin sayına əsasən. Peritonaltı miomalar tək və ya çoxsaylı ola bilər.
Morfoloji quruluşuna görə. Saya əzələ hüceyrələrinin tipi və proliferativ aktivliyinə nəzərən sadə subseroz mioma, proliferasiyaedici düyünlər və predsarkoma qeydə alınır.
Yerləşmə xüsusiyyətlərinə əsasən. Subseroz törəmələr uşaqlığın səthində və ya onun bağları arasında yerləşə; enli əsas və ya ayaqcığa malik ola bilər.
Uşaqlığın subseroz miomasının əlamətləri
Uşaqlığın subseroz miomasının əlamətləri
Klinik simptomatika yalnız 30-40% pasiyentlərdə müəyyən edilir və xəstəliyin xeyli müddət əvvəl yaranmasına dəlalət edir. Tək saylı və kiçik neoplaziyalar adətən simptomsuz inkişaf edir və ginekoloji USM-də təsadüfən aşkarlanır. Düyünlərin subseroz böyüməsi üçün aybaşı siklinin pozulması xarakterik deyil. Şiş enli əsasa malik olduqda miometriumun yığılma aktivliyi pozula bilər, bu da gur və uzunmüddətli aybaşılar, dəri solğunluğu, ümumi halsızlıq, tez yorulma, aşağı əmək qabiliyyəti, periodik başgicəllənmələr, baş ağrıları ilə müşayiət edilən anemiyanın inkişafına səbəb olur.

İri ölçülü şişlərdə ağrı sindromu və qonşu orqanların sıxılması əlamətləri izlənilir. Pasiyentlər aybaşı vaxtı bel nahiyəsində güclənən periodik ağrılardan şikayət edir.