sərtləşir, nəticədə uşaqlıq əsnəyinin açılması pisləşir.
Yaşla əlaqədar dəyişikliklər. Yaşı 30-dan yuxarı olan ilk dəfə doğan qadınlarda uşaqlıq boynu toxumalarında elastik liflərin miqdarının azalması onların cırılma ehtimalını artırır.
Çapıqlı deformasiya. Çırılmalar və müalicəvi manipulyasiyalardan (diatermokoaqulyasiya, kriodestruksiya, lazer vaporizasiyası, konizasiya və s.) sonra çapıqların yaranması toxumaların elastikliyini azaldır.
Uşaqlıq boynunun distosiyası. Diskoordinasiyalı doğuş fəaliyyəti zamanı orqanın kənarları hamarlaşma və boşalma əvəzinə bərkiyir, qalınlaşır və rigidləşir.
Cift gəlişi. Ciftin uşaqlığın aşağı seqmenti və əsnək nahiyəsində lokalizasiyası uşaqlıq boynu toxumalarının kövşəkləşməsinə gətirib çıxarır, bununla da onların cırılma riski yüksəlir.
Sürətli doğuş. Güclü doğuş fəaliyyəti zamanı döl tam hamarlaşmamış və açılmamış uşaqlıq boynundan keçərək, əsnəyin kənarlarının zədələnməsinə səbəb olur.
Əsnəyin tam açılmaması. Zəif doğuş fəaliyyəti, oliqohidramnion və ya dölyanı mayenin vaxtından əvvəl axması uşaqlıq boynunun hamarlaşması ilə bağlı problemlərin yaranmasına təsir edə bilər. Orqan həmçinin sancıların stimulyasiyasının onun tam açılmasından əvvəl aparılması zamanı zədələnir.
Toxumaların hipoksiyası. Uşaqlıq boynunun uşağın başı ilə sümük həlqəsi arasında sıxılması ilə əlaqədar onun qidalanmasının pozulması zamanı orqanın davamlılığını azaldır. Belə hallara əsasən dar çanağı olan qadınlarda rast gəlinir.
Eləcə də travma ehtimalı xarici əsnəyin kənarına təzyiqin yüksək olduğu hallarda baş verir:

Dölün iri olması. Çəkisi 4 kq-dan artıq olan uşağın başının dairəsi əksər hallarda xarici əsnəyin dartıla biləcəyi ölçüləri keçir. Hidrosefaliyalı dölün doğulması zamanı analoji hal yaranır.
Dölün açıcı vəziyyəti. Belə hallarda nəinki doğuşun fizioloji mexanizmləri pozulur, həmçinin doğuş yolları da zədələnir.
Cərrahi manipulyasiyalar. Mamalıq maşalarının qoyulması, vakuum-ekstraktorun istifadəsi, dölün sağrı hissədən