orqanlarda hiperplastik proseslərə gətirib çıxaran hipotalamus-hipofiz-yumurtalıq-uşaqlıq zəncirində funksional əlaqənin pozulması ilə bağlıdır.

Çox zaman uşaqlıq boynunun leykoplakiyasına infeksion-iltihabi proseslər (endometrit, adneksit), aybaşı siklinin pozulmaları (amenoreya, oliqomenoreya) səbəb olur. Fon amillərinə papillomavirus infeksiya, ureaplazmoz, xlamidioz, mikoplazmoz, herpes, sitomeqalovirus infeksiyası, qeyri-spesifik kolpit və servisit, residivləşən ektopiya; ümumi və yerli reaktivliyin zəifləməsi; nizamsız cinsi həyat aiddir. Həmçinin hamiləliyin cərrahi yolla dayandırılması, diaqnostik qaşınmalar, uşaqlıq boynunun eroziyasının medikamentoz yolla yandırılması və ya diatermokoaqulyasiyası, digər aqressiv müdaxilələr zamanı uşaqlıq boynunun travmatik və kimyəvi zədələnmələri leykoplakiyanın inkişafına gətirib çıxarır.

Etioloji amillər fonunda ekzoserviksin normada buynuzlaşmayan çoxqatlı epitel hüceyrələrinin keratinizasiyasına səbəb olan mexanizmlər işə düşür. Epitel hüceyrələrində gedən dəyişikliklər (nüvə və hüceyrədaxili orqanoidlərin dezinteqrasiyası) nəticəsində qlikogendən ibarət olmayan buynuz pulcuqlar əmələ gəlir. Leykoplakiya ocaqları tək və ya çox saylı ola bilər.

Uşaqlıq boynunun leykoplakiyasının formaları
Morfoloji kriteriyalara görə uşaqlıq boynunun leykoplakiyası sadə və proliferativ formalara bölünür. Uşaqlıq boynunun sadə leykoplakiyası fon dəyişikliklərinə (hiper- və ya parakeratoza) aid edilir. Bu forma epitel toxumasının səthi qatlarının qalınlaşması və buynuzlaşması ilə xxarakterizə olunur, bu zaman bazal və parabazal qatın hüceyrələri dəyişikliklərə uğramır.

Proliferativ transformasiya zamanı bütün qatların hüceyrələrinin differensiasiyası və proliferasiyası pozulur, atipik struktur elementləri əmələ gəlir. Uşaqlıq boynunun leykoplakiyasının bu forması xərçəngönü proses – servikal intraepitelial neoplaziya (CIN, uşaqlıq boynunun displaziyası) kimi qiymətləndirilir.

Uşaqlıq boynunun leykoplakiyasının