inkişafında diafraqma, çanaq dibi, qarnın ön divarının bağ və əzələlərinin zəifləməsi, onların çanaq orqanlarını öz anatomik vəziyyətlərində saxlamaq qabiliyyətlərinin pozulması aparıcı rol oynayır. Qarındaxili təzyiqin artması hallarında əzələlər adekvat müqavimət göstərə bilmir, bu da cinsiyyət orqanlarının tədricən yerdəyişməsi ilə nəticələnir.

Bağ və əzələ aparatının zəifləməsi doğuş travması, aralığın cırılması, çoxdöllü hamiləlik, iri çəkili uşaqların doğulması, çanaq orqanlarında aparılan radikal müdaxilələr nəticəsində inkişaf edir. Uşaqlığın sallanmasına menopauza dövründən sonra estrogenlərin səviyyəsinin yaşla əlaqədar azalması, uşaqlığın tonusunun zəifləməsi, tükənməsi səbəb olur.

Çəki artıqlığı, qarındaxili təzyiqin artması ilə müşayiət olunan hallar (öskürək, xroniki bronxit, assit, qəbizlik, çanaq şişləri və s.) zamanı çanaq əzələlərinin əlavə yüklənməsi baş verir. Ağır fiziki iş (xüsusən puberat dövrü, doğuşdan sonra, klimaks dövründə) uşaqlığın sallanmasının risk amili hesab olunur. Əksər hallarda uşaqlıq və uşaqlıq yolunun sallanmasına ahıl yaşda rast gəlinir, lakin bəzən bu patologiya heç vaxt doğmayan cavan qadınlarda çanaq dibinin innervasiyasının anadangəlmə pozulmaları və ya əzələlərin hipoplaziyası fonunda inkişaf edir.

Cinsiyyət orqanlarının prolapsında uşaqlığın vəziyyəti böyük əhəmiyyət kəsb edir. Onun normal vəziyyətində (anteversiya-antefleksiya) çanaq dibi əzələləri, qasıq sümükləri, sidik kisəsinin divarları uşaqlıq üçün dayaq rolunu oynayır. Uşaqlığın retroversiya və retrofleksiyası yırtıq qapıları, uşaqlıq yolu divarlarının, sonra isə uşaqlığın artımlarla birgə sallanmasına şərait yaradır. Bağ aparatının dartılması nəticəsində vaskulyarizasiya, trofika, limfa axımı pozulur. Uşaqlıq və uşaqlıq yolunun sallanmasından ən çox avropoid irgin nümayəndələri əziyyət çəkir; afroamerikalılar və asiya mənşəli qadınlarda bu patologiyaya nadir hallarda rast gəlinir.

Uşaqlıq və uşaqlıq yolunun sallanmasının təsnifatı
Uşaqlığın