EKM–nin qeyri-effektivliyinə səbəb olur.

Uşaqlıqdaxili sinexiyaların diaqnostikası
Aşerman sindromlu qadınların əksəriyyətində rast gəlinən aybaşı və reproduktiv funksiyanın pozulmaları abortlar, keçirilmiş endometrit, endometriumun qaşınması və digər uşaqlıqdaxili müdaxilələrlə əlaqədar inkişaf edir. Uşaqlıqdaxili sinexiyaların diaqnostikasında ginekoloji müayinənın məlumatları qeyri-spesifik sayılır.

Aşerman sindromunda kiçik çanağın USM az informativdir; exoskopik mənzərə endometriumun qeyri-müntəzəm sərhədləri, hematometra zamanı isə uşaqlıq boşluğunda anexogen törəmədən ibarət olur. Histerosalpinqoskopiya vasitəsilə uşaqlıqdaxili bitişmələr dəqiqliklə müşahidə edilir.

Uşaqlıqdaxili sinexiyaların diaqnostikasında ən informativ üsullar histerosalpinqoqrafiya və histeroskopiya hesab olunur. Histerosalpinqoqrafiya zamanı tək və ya çoxsaylı cibşəkilli, müxtəlif ölçülü qüsurlar izlənilir. Çoxsaylı bərk sinexiyalar zamanı uşaqlıq boşluğu rentgenoqramda kiçik ölçülü axacaqlarla birləşmiş çoxsaylı kameralarla müşahidə olunur. Lakin bəzən uşaqlıqda selik, əyriliklər, endometrium qalıqlarının olması histerosalpinqoqrafiyanın yalançı müsbət nəticələrinə səbəb olur. Endoskopik histeroskopiya zamanı uşaqlıqdaxili sinexiyalar uşaqlığın divarlarını birləşdirən müxtəlif sərtlik və ölçüyə malik ağımtıl, damarsız dartılmalar şəklində müşahidə olunur, uşaqlıq boşluğunun obliterasiyası və ya deformasiyası aşkar olunur.

Aşerman sindromu üçün mənfi hormonal testlər (estrogen və progestoronun qəbuluna cavab olaraq aybaşıyabənzər qanaxmanın müşahidə edilməməsi) xarakterikdir. Bir sıra hallarda uşaqlıqdaxili sinexiyaların diaqnostikasında endometriumu zədələmədən toxuma nümunələrinin müayinəsi ilə aparılan Paypel-biopsiyadan istifadə olunur. Qonadotrop və cinsi hormonların səviyyəsi dəyişilmir, bu səbəbdən Aşerman sindromu normoqonadotrop patologiya sayılır.

Uşaqlıqdaxili sinexiyaların müalicəsi
Aşerman sindromunda aparılan müalicə tədbirləri uşaqlıqdaxili