zədələnmiş epitel hüceyrələri və atrofiya və ya atipiya aşkarlandıqda vulvanın selikli qişasından götürülən yaxma və izlərin sitoloji müayinəsi aparılmalıdır.

Maliqnizasiyanı istisna etmək məqsədilə vulva toxumaları biopsiya olunur, materialın histoloji analizi icra edilir. Vulvanın kraurozu zamanı patomorfoloji şəkil depiqmentasiya, epitel qatın hiperkeratozu, derma və birləşdirici toxumanın sklerozu və atrofiyası, elastik liflərin tam və ya hissəvi itirilməsi, kollagenin homogenizasiyası, toxumalarda iltihabi infiltratlarla xarakterizə olunur.

Vulvanın kraurozunun müalicəsi
Vulvanın kraurozu – çətin sağalan xəstəlik olub, yaranma səbəbləri və gedişi müxtəlif xəstələrdə fərqli olur; patologiya uzunmüddətli, kompleks, adekvat müalicə tələb edir. Vulvanın kraurozunun müalicəsində konservativ terapiyaya (yerli və ümumi patogenetik) xüsusi yer verilir. Müalicə qaşınmanın azalmasına, iltihabın liikvidasiyasına, toxumaların trofikasının yaxşılaşmasına və psixo-emosional gərginliyin aradan qaldırılmasına yönəldilir.

Antihistamin preparatların (xloropiramin, mebhidrolin, klemastin), eləcə də sedativ vasitələrin (diazepam, xlorpromazin) təyini məqsədəuyğundur. İnadkar qaşınma zamanı cinsiyyət sinirinin spirt-novokain blokadası müəyyən dərəcədə terapevtik effekt almağa imkan verir. Vulvanın kraurozunun yerli müalicəsi estrogen (estriol, estradiol-dipropionat), progesteron, androgen, kortikosteroid tərkibli hormonal məlhəmlərdən ibarətdir.

Cavan xəstələrdə estrogenlərin istifadəsi əks-göstəriş hesab olunur, bu qrup xəstələrə aybaşı siklinin II fazasında progesteron tərkibli kremlər məsləhət görülür; yaşlı xəstələrə estriol (peroral) və ya sinestrol (əzələ daxilinə), sonra isə gestagenlər- oksiprogesteron kapronat (əzələ daxilinə) və ya noretisteron (peroral) təyin olunur. Androgenli tərkibli məlhəmlər daha güclü qaşınma əleyhinə təsirə malikdir.

Vulvanın kraurozunun müalicəsində güclü iltihabəleyhinə, desensibilizəedici və stabilizəedici xüsusiyyətlərə