i qışa), vaginal sekretin qələvi reaksiyası, gigiyena qaydalarına riayət olunmaması ilə əlaqədardır. Xəstəlik ən çox 3-7 yaşlı uşaqlarda aşkarlanır. Postmenopauza dövründə olan qadınlarda uşaqlıq yolu mikroflorasının dəyişiklikləri və yerli müdafiə mexanizmlərinin zəifləməsi estrogenlərin yaşla əlaqədar azalması fonunda baş verir.

Yaşdan asılı olmayaraq vulvovaginitlərin inkişafına təkan verən amil intim gigiyenaya əməl olunmamasıdır; bununla yanaşı yadda saxlamaq lazımdır ki, antiseptiklər və təmizləyici vasitələrlə tez-tez yuyunma və şırınqalama da eyni fəsada gətirib çıxarır. Antibiotikin nəzarətsiz qəbulu, qlükokortikoidlər, sitostatiklər, KOK –dan istifadə, şüa terapiyası vulvovaginal ekosistemin pozulması və sonradan infeksion-iltıhabi prosesin qoşulması ilə nəticələnə bilər. Həmçinin vulvovaginitin inkişafına hamiləlik, xarici cinsiyyət orqanının prolapsı, vulvanın travma və cızıqları, anus və aralıq dərisinin ekzeması, xroniki stresslər, uzunmüddətli uşaqlıq qanaxmaları səbəb ola bilər.

Sağlam orqanizmdə patogenlərin inkişafının və yanaşı toxumalara yayılmasının qarşısını alan, iltihabi prosesləri məhdudlaşdıran təbii yerli müdafiə mexanizmləri mövcuddur. Bu mexanizmlərə zədələnməmiş selikli qışa, uşaqlıq yolunun normal, balanslanmış mikroflorası, рН 4-4,5 aiddir. Vaginal ekosistemin müdafiə xüsusiyyətləri zəiflədikdə vulvovaginit inkişaf edir, infeksiyanın qalxan yolla daxili cinsiyyət orqanlarına yayılmasına şərait yaranır.

Vulvovaginitlərin əlamətləri
Vulvovaginitlərin əlamətləri
Vulvovaginitlərin etioloji amillərinin müxtəlifliyinə baxmayaraq, onun kliniki əlamətləri eynidir. Kəskin vulvovaginit yerli iltihabın ifadəli əlamətlərilə təzahür edir. Xəstələr sidik ifrazı, yerimə, cinsi əlaqə zamanı güclənən ağrı, göynəmə və qaşınmadan şıkayət edirlər. Xarici cinsiyyət orqanının müayinəsi zamanı cinsiyyət dodaqlarının ödemi, vulvanın hiperemiyası, aralıq və bud nahiyəsində dərinin maserasiyası və cızıqlar aşkarlanır. Vulvovaginitlərin ağır