a (pnevmoniya, sepsis, meningit), serebral iflic və ölüm riski yüksəkdir.

Xorioamnionitin diaqnostikası
Xorioamnionit hamiləliyin gedişinə ciddi təhlükə törətdiyindən xəstəliyin inkişafına şübhə yarandıqda bütün müayinələr təcili qaydada yerinə yetirilir. Diaqnostika prosesi dölyanı qişaların lokal iltihabının əlamətlərinin aşkarlanmasına, dölün vəziyyətinin qiymətləndirilməsinə və törədicinin aşkarlanmasına yönəldilir. Diaqnozun qoyulmasında aşağıdakı üsullardan istifadə olunur:

Ginekoloji kresloda baxış. Bimanual vaginal müayinə uşaqlıq divarının ağrılı olmasını, servikal kanalın genişlənməsini müəyyən edir. Toxumaların ödemi hesabına uşaqlığın ölçüləri hamiləlik müddətinə uyğun gəlməyə bilər. Vaginal güzgülərin köməyilə xarakterik ifrazatlar izlənilir.
Dölün kardiotokoqrafiyası. Xoriamnionit zamanı fetoplasentar kompleksin fəaliyyətinin pozulmasının və dölün bətndaxili infeksiyalaşmasının əlaməti kompensator taxikardiya sayılır. Qişalar zədələndikdə dölün ürək yığılmalarının tezliyi dəqiqədə 160 vurğudan artıq olur.
Laborator analizlər. Pozğunluğun tipik laborator əlamətlərinə qanın ümumi analizində 15∙109/l-dən yüksək leykositoz və EÇS-nin artması aiddir. Həmçinin leykoformulanın sola meylliyi ümumi iltihabi dəyişikliklərə dəlalət edir. C-reaktiv zülalın səviyyəsi 5,0mq/l-dən çox olur.
Uşaqlıq və dölün USM. Xorioamnionitin ultrasəs kriteriyasına plasentra toxumanın qalınlaşması, xovlararası və subxorial sahənin genişlənməsi daxildir. Ciftin vaxtından əvvəl yetişməsi əlamətləri, dölyanı mayenin miqdar və keyfiyyətinin dəyişməsi müəyyən edilir.
Bakterioloji müayinələr. Vaginal yaxmanın mikroskopiyası və bakterial əkilmə infeksion-iltihabi prosesin törədicilərini təyin etməyə imkan verir. Göstərişlərə əsasən mikrobioloji analizlər infeksiyanın aşkarlanmasının xüsusi üsulları (İFA, İFR, PZR) ilə tamamlanır.
Döl qişalarının iltihabi zədələnməsinin əlavə əlamətlərinə estriolun səviyyəsinin azalması, xorionik qonadotropinin miqdarının artması,