a və follikulyar toxuma cəlb olunur. Adətən iltihab seroz və ya seroz-fibrinoz, bəzən isə irinli xarakter daşıyır.

Artan endogen intoksikasiya, immun reaktivliyin azalması, mikrosirkulyasiyanın yerli pozğunluqları və qanın reoloji xüsusiyyətlərinin dəyişməsi xəstəliyin xroniki gedişinə səbəb olur. Qabıq maddəsi prosesə qoşulduqda endokrin funksiya pozulur, bu da hipo- və hiperestrogenemiya ilə təzahür edir. Ooforitin xronikləşməsi yumurtalıq toxumalarına qarşı anticisimlərin sintezi ilə səciyyələnən autoimmun mexanizmlərin işə düşməsi ilə müşayiət olunur. Yuxarıda qeyd olunan dəyişikliklərin spesifik infeksiyaların (xüsusən xlamidiozun) təsiri ilə müştərəkliyi ovarial ehtiyatın tükənməsinə səbəb olur, nəticədə sonsuzluq riski yüksəlir və ekstrakorporal mayalanmanın perspektivləri pisləşər.

Xəstəlik siklik gedişə malikdir: bu və ya digər dərəcədə ifadə olunan klinik simptomatikalı kəskinləşmə dövrü remissiya ilə əvəz olunur. Prosesin kəskinləşməsinə adətən hipotermiya, stress, hamiləlik dpvründə və ya aybaşıdan əvvəl hormonal fonun dəyişməsi, soyuqdəymə xəstəlikləri, immunitetin zəifləməsi səbəb olur.

Xroniki ooforitin əlamətləri
Xroniki ooforitin əlamətləri
Xəstəliyin klinikası onun fazasından asılıdır. Kəskinləşmə dövründə pasiyent qarnın aşağı hissəsi və qasıq nahiyəsində küt və ya sızıltılı ağrılardan şikayət edir. Ağrının omaya irradiasiyası, fiziki gərginlik və cinsi akt zamanı güclənməsi mümkündür. İltihaba digər cinsiyyət orqanları qoşulduqda vaginal ifrazatların, əsasən selikli, az hallarda selikli-irinli axıntıların miqdarı artır. Bir qayda olaraq, ümumi simptomatika zəif ifadə olunur, bəzən hərarətin subfebril həddə yüksəlməsi, ürəkbulanma, qusma ilə təzahür edir.

Remissiya vaxtı adətən ağrı hissiyyatı izlənilmir. Yuxu problemi, əmək qabiliyyətinin azalması, tez yorulma və əsəbilik, aybaşı sikli, cinsi və reproduktiv funksiyaların pozulması müşahidə edilə bilər. Xroniki ooforitdə aybaşılar qeyri-müntəzəm olur, bu zaman aybaşı sikli uzanır,