aybaşıarası qanaxmalar, ağrı və gur menstrual ifrazatlar yarana bilər. Bəzi pasiyentlərdə ifadəli predmenstrual sindrom qeydə alınır. 50-70% qadınlarda libido azalır, bu da çox zaman dispareuniya (cinsi akt zamanı ağrı hissiyyatı) ilə müşayiət olunur. Bəzi hallarda xroniki iltihabın yeganə əlaməti müntəzəm cinsi əlaqələr fonunda hamiləliyin baş tutmasıdır.

Xroniki ooforitin ağırlaşmaları
Adətən xroniki gediş zamanı ooforit salpingitlə birgə inkişaf etdiyindən xəstəliyin ən ciddi fəsadı biitişmə xəstəliyi sayılır. Plastik pelvioperitonit və yumurtalıqların endokrin funksiyasının pozulması əksər pasiyentlərdə boru-peritoneal sonsuzluğa gətirib çıxarır. Bununla yanaşı belə qadınlarda uşaqlıqdan kənar hamiləlik və düşük riski əhəmiyyətli dərəcədə yüksəlir. Kəskinləşmə dövründə ooforit irinli-iltihabi proseslərlə (yumurtalıqların irinli əriməsindən (piovar) tutmuş tuboovarial absesin formalaşması və peritonitin inkişafına qədər) ağırlaşa bilər.

Xroniki ooforitin diaqnostikası
Diaqnozun qoyulması zamanı nəzərə almaq lazımdır ki, xroniki ooforitin simptomatikası qeyri-spesifikdir və bu əlamətlər digər ginekoloji xəstəliklərdə də rast gəlinə bilər. Bu səbəbdən müayinə planına iltihabın lokalizasiyasını dəqiq təyin etməyə və törədicini aşkarlamağa imkan verən üsullar daxil edilir:

Ginekoloji kresloda müayinə. Bimanual müayinədə uşaqlıq artımları ödemli, sərtləşmiş və ya qalınlaşmışdır. Palpasiya zamanı ağrı və hərəkətliliyin məhdudlaşması müəyyən edilir.
Transvaginal USM. Yumurtalıqların ölçüləri artmış, səthiləri isə hamarlaşmışdır. Fibroz sahələr hesabına exogen quruluş artmışdır. Uşaqlıq boruları və endometriumun exo-əlamətləri müşahidə oluna bilər.
Laborator diaqnostika. Mikroskopiya, vaginal ifrazatların əkilməsi, PZR, İFR, İFA və digər analizlər ooforitin törədicisini təyin etməyə kömək edir.
Tuberkulin sınağı. Kiçik çanaq nahiyəsində geniş sahəni əhatə edən, zəif klinik simptomatikalı iltihabi proses olduqda aparılır.
Xəstəlik cinsiyyət sisteminin