xarakterli olur.


Seroz kistomalar saman rəngli şəffaf seroz möhtəviyyatla dolu, borulu və ya səthi epitellə örtülmüş boşluqdan ibarətdir. Əksər hallarda tək kameralıdır, kistanın diametri 30 və daha artıq sm-ə kimi ola bilər. Adətən 40-50 yaş arasında olan qadınlarda rast gəlinir. Yumurtalığın kistomasının maliqnizasiyası 10-15% xəstələrdə qeyd olunur.

Ginekologiyada çox zaman servikal kanalın hüceyrələrini xatırladan epitel döşəməli musinoz (psevdomusinoz) kistomalar müşahidə olunur. Yumurtalığın musinoz kistomaları bir qayda olaraq çox kameralı olub, möhtəviyyatı seliyəbənzər selikdən ibarətdir. İstənilən yaş dövründə izlənilə bilər, lakin çox hallarda postmenopauzada aşkarlanır. Yumurtalığın musinoz kistomaları az hallarda (3-5%) bədxassəli formaya çevrilir.

Boşluğun döşəməsinin xarakterinə görə yumurtalığın kistomaları qlandulyar (vəzili), mezonefroid, silioepitelial (hamar divarlı), endometroid və papilyar formalara ayrılır. Yumurtalığın kistoması bir (birtərəfli) və ya hər iki yumurtalıqda inkişaf edə, eyni və ya fərqli quruluşa malik ola bilər. Adətən musinoz kistomalar birtərəfli, seroz forma isə ikitərəfli olur.

Yumurtalığın kistomasının yaranma səbəbləri
Yumurtalığın kistomasının yaranma səbəbləri dəqiq müəyyənləşdirilməmişdir. Müşahidələrə əsasən yumurtalıqların hormonal funksiyasının pozğunluqları, ağırlaşmış irsiyyəti olan qadınlar, 2-ci tip herpes virusu və İPV daşıyıcıları kistomanın inkişafına meylli olur.

Yumurtalığın kistomasının inkişafı üzrə risk qrupuna cinsiyyət sisteminin xroniki xəstəlikləri (kolpit, ooforit, endometrit), qeyri-müntəzəm aybaşı sikli, süd vəzilərinin xərçəngi, anamnezdə hamiləliyin pozulması, yumurtalıqlarda aparılan əməliyyatlar və ya uşaqlıqdan kənar hamiləlik olan qadınlar aiddir. Yumurtalıqların kistomasının yaranma ehtimalı premenopauza və menopauza dövrlərində daha yüksək olur. Yumurtalığın yaranmasının yüksək riski olan qadınların ginekoloq müşahidəsi altında olmaları vacibdir.

Yumurtalığın