a residivlər aiddir. Nadir hallarda qranulyozoepitelioma hematogen yolla qaraciyər, dalaq, böyrəküstü vəzilərə metastaz verir. Bu patologiyaya xas olan hiperestrogeniya süd vəzilərində onunla assosiasiyalı displastik proseslər və neogenezə (mastopatiya və digər şişlər), uşaqlığın miomasının böyüməsinə, endometriumun yüksək differensiasiyalı xərçənginin yaranmasına (xəstə qadınların təxminən 10%-də qeyd olunur) səbəb olur.

Yumurtalığın qranulyoz hüceyrəli şişinin diaqnostikası
Yumurtalığın qranulyoz hüceyrəli şişinə şübhə yarandıqda həcmli törəməni aşkar edən, onun hormonal aktivliyini və qonşu orqanlara təsirini qiymətləndirməyə imkan verən müayinələr təyin olunur. Bu xəstəlik üçün yüksək spesifikliyə malik bir sıra laborator markerlər mövcuddur. Klassik müayinə planına aşağıdakı üsullar aiddir:

Ginekoloji müayinə. Bimanual palpasiya zamanı sağ və ya sol artımlar nahiyəsində bərk elastik konsistensiyalı törəmə aşkarlanır. Postmenopauza dövründə olan qranulyozoepiteliomalı xəstələrdə cinsi orqanların involyusiyasına xas olan vulva və uşaqlıq yolunun selikli qişasının atrofiya əlamətləri izlənilmir.
Kiçik çanaq orqanlarının USM. Yumurtalıq toxumasında solid, bir və ya çox kameralı, diametri 100 mm kimi və daha artıq olan, mülayim və ya yüksək vaskulyarizasiyalı, əksər hallarda hemorragik komponentlərin rast gəlindiyi törəmə müəyyən olunur. Daha dəqiq məlumat almaq üçün KT və MRT təyin olunur.
İnhibinlərin səviyyəsi. Diaqnostikanın yüksək həssaslıqlı üsulu sayılır, postmenopauza dövründə onun əhəmiyyəti daha böyükdür. Birincili follikulyar xərçəngdə 65-77% xəstələrdə inhibin A, 89-100% xəstələrdə isə inhibin B-nin konsentrasiyası artır. Residivlər zamanı zərdab inhibinləri A və B 58% və 85% xəstələrdə yüksəlmiş olur.
Müllerin inhibəedici substansiyası (MİS). Uşaqlarda qranulyoz hüceyrəli şişlərin diaqnostikasında, o cümlədən orqan qoruyucu cərrahi müdaxilələrdən sonra aparılan monitorinq zamanı spesifik marker hesab olunur. Yumurtalıqların qranulyoz