Aqranulositozun gedişinin ağırlıq dərəcəsi qanda qranulositlərin miqdarından asılıdır və yüngül (qranulositlərin 1,0–0,5х109/l səviyyəsi), orta (0,5х109/l-dən az) və ya ağır (qanda qranulositlərin tamamilə olmaması) ola bilər.

Qranulositozun orqanizmdə rolu
Qranulositlər boyama zamanı sitoplazmasında spesifik dənələr (qranullar) təyin olunan leykositlərdir. Bu hüceyrələr qırmızı sümük iliyində sintez olunur, buna görə də mieloid hüceyrələrə aid edilir. Onlar leykositlərin ən çoxsaylı qrupunu təşkil edirlər. Qranulların rənglənməsindən asılı olaraq bu hüceyrələri neytrofillər, eozinofillər və bazofillərə ayırırlar. Həmin hüceyrələr orqanizmdəki funksiyalarına görə fərqlənirlər.

Neytrofil qranulositləri bütün ağ qan cisimciklərinin 50-75%-ə qədərini təşkil edir. Onlar yetkin seqmentnüvəli (normada 45-70%) və yetişməmiş çubuqnüvəli neytrofillərə (normada 1-6%) ayrılır. Neytrofillərin miqdarının yüksəlməsi ilə xarakterizə olunan vəziyyət neytrofiliya; neytrofillərin miqdarı azaldıqda neytopeniya (qranulositopeniya), bu hüceyrələr ümumiyyətlə olmadıqda yaranmış patoloji vəziyyət aqranulositoz adlanır. Neytrofil qranulositləri orqanizmdə infeksiyalara (əsasən, mikrob və göbələk) qarşı başlıca müdafiə faktorudur. İnfeksion agent orqanizmə daxil olduqda neytrofillər kapilyarların divarından infeksiya ocağı olan toxumaya keçir, faqositoz edir və bakteriyaları öz fermentləri ilə parçalayır, aktiv şəkildə yerli iltihabi cavab formalaşdırır. Aqranulositoz zamanı orqanizmin infeksiya törədicisinə qarşı reaksiyası effektli olmur və fatal septik ağırlaşmanın inkişafı ilə müşayiət olunur.

Aqranulositozun səbəbləri
Mielotoksik aqranulositoz sümük iliyində mielopoezin hüceyrə-sələflərinin sintezinin basqılanması nəticəsində yaranır. Qanda eyni zamanda limfositlərin, retikulositlərin, trombositlərin səviyyəsinin azalması qeyd olunur. Aqranulositozun bu forması orqanizmə ionlaşdırıcı şüaların, sitostatik preparatların və başqa farmakoloji vasitələrin (levomisetin,