aşkarlanır.

Aqranulositozun simptomları
İmmun aqranulositozun klinikası mielotoksik və autoimmun variantlardan fərqli olaraq, adətən, kəskin inkişaf edir. Mielotoksik və autoimmun aqranulositozda patoloji simptomlar tədricən əmələ gəlir və proqressivləşir. Aqranulositozun erkən təzahürlərinə hərarət (39-40°С), kəskin zəiflik, solğunluq, tərləmə, artralgiyalar aiddir. Patologiya üçün ağız boşluğunun və udlağın selikli qişasının xoralı-nekrotik prosesləri (gingivit, stomatit, faringit, angina); dilin, yumşaq və sərt damağın nekrozlaşması xarakterikdir. Bu dəyişikliklər salivasiya, boğazda ağrı, disfagiya, çeynəmə əzələlərinin spazmı ilə müşayiət olunur. Regionar limfadenit, qaraciyər və dalağın mülayim böyüməsi qeyd olunur.

Mielotoksik aqranulositoz üçün az nəzərə çarpan hemorragik sindromun inkişafı xarakterikdir. Bu sindrom diş ətinin qanamaya meyilliyi, burun qanaxması, göyümtül ləkələr və hematomalar, hematuriya ilə büruzə verir. Bağırsaq zədələndikdə nekrotik enteropatiya inkişaf edir və özünü qarında tutmaşəkilli ağrılar, diareya, köp ilə göstərir. Ağır formalarda bağırsağın perforasiyası, peritonitlə fəsadlaşa bilər.

Xəstələrdə aqranulositoz zamanı ağciyər absesi və qanqrenası ilə ağırlaşan hemorragik pnevmoniya əmələ gələ bilər. Bu zaman obyektiv və rentgenoloji əlamətlər həddən artıq az olur. Patologiyanın nisbətən çox rastlanan ağırlaşmalarından yumşaq damağın perforasiyası, sepsis, mediastinit, kəskin hepatit mümkündür.

Aqranulositozun diaqnostikası
Aqranulositozun inkişafına görə potensial risk qrupuna ağır infeksion xəstəliklər keçirmiş, şüa terapiyası, sitostatik və ya başqa dərmanlarla müalicə almış, kollagenozlardan əziyyət çəkən pasiyentlər daxildir. Klinik əlamətlərdən hipertermiya, görünən selikli qişaların xoralı-nekrotik zədələnmələri və hemoragik təzahürlərin kombinasiyası diaqnostik əhəmiyyətə malikdir.

Aqranulositozun təsdiqlənməsi üçün qanın ümumi analizi və sümük iliyinin punksiyası daha vacibdir. Periferik qan mənzərəsi