i leykopeniya (1-2х109/l), qranulositopeniya (<0,75х109/l) və ya aqranulositoz, mülayim anemiya, ağır vəziyyətlərdə trombositopeniya ilə xarakterizə olunur. Mieloqrammanın analizində mielokariositlərin miqdarının azalması, neytrofil sırası hüceyrələrinin yetişməsinin pozulması, çox miqdarda plazmatik hüceyrələr və meqakariositlər aşkar olunur. Aqranulositozun autoimmun xarakterinin təsdiqi məqsədilə antineytrofil antitellərin müəyyənləşdirilməsi həyata keçirilir.

Aqranulositozlu bütün pasiyentlərə ağciyərlərin rentgenoqrafiyası, qanın sterilliyə görə təkrari analizi, qanın biokimyəvi analizi, stomatoloq və otolarinqoloq konsultasiyası göstərişdir. Patologiyanı kəskin leykoz və hipoplastik anemiyadan differsiasiya etmək vacibdir. Bununla yanaşı, İİV-statusun istisnası mütləqdir.


Aqranulositozun müalicəsi və profilaktikası
Təsdiqlənmiş aqranusitozlu pasiyentlər hematologiya şöbəsində hospitalizasiya olunmalıdır. Xəstələr aseptik şəraitli izolyator palataya köçürülür və burada müntəzəm kvarslama aparılır, yaxınlarının xəstəyə baş çəkməsi məhdudlaşdırılır; tibbi personal isə yalnız maska, baxil və s.dən istifadə edir. Bütün bu tədbirlər infeksion ağırlaşmaların qarşısının alınmasına yönəlmişdir. Nekrotik enteropatiya inkişaf etdikdə pasiyent parenteral qidalanmaya keçirilir. Aqranulositozlu pasiyentlərin ağız boşluğuna hərtərəfli qulluq (ağzın antiseptik məhlullarla tez-tez yaxalanması, belə preparatların selikli qişalara sürtülməsi) mütləqdir.

Aqranulositozun müalicəsi etioloji faktorun aradan qaldırılmasına yönəlir. Bu məqsədlə mielotoksik preparatlar və kimyəvi maddələrin və s. istifadəsi dayandırılır. İrinli infeksiyanın profilaktikası məqsədilə absorbsiya olunmayan antibiotiklər, göbələk əleyhinə preparatlar təyin olunur. İmmunoqlobulinlərin və antistafilokok plazmanın venadaxili yeridilməsi, leykositar kütlənin, hemorragik sindrom zamanı trombositar kütlənin transfuziyası göstərişdir. İmmun və autoimmun xarakterli aqranulositozda yüksək dozalı