zaman leykozlar və hematosarkomalar proqressivləşmə nəticəsində bir-birinə çevrilə bilər. Belə ki, leykoz zamanı şiş hüceyrələrinin plevraya, peritona, yumurtalıqlara/ xayalara, limfa düyünlərinə, beyin qişalarına metastazı baş verə bilər. Eyni zamanda hematosarkomanın müəyyən mərhələsində patoloji prosesə sümük iliyi də cəlb oluna bilər; beləliklə, leykoz üçün xarakterik qan dəyişiklikləri ilə müşayiət olunan leykemizasiya baş verir. Bəzi klinik hallarda hemoblastoz əvvəldən limfoma-leykoz (sümük iliyi və sümük iliyindən kənar zədələnmə əlamətlərini özündə birləşdirən xəstəlik) kimi inkişaf edir.

Şişi əmələ gətirən hüceyrələrin morfoloji baxımdan fərqli olmasına əsasən leykozlar kəskin və xroniki olmaqla bölünür. Kəskin leykozların əsasında blast hüceyrələrin, xroniki leykozlarda isə əsasən yetkin və aralıq hüceyrələrin proliferasiyası durur. Kəskin leykozun əsas kliniko-hematoloji formaları uşaqlarda və böyüklərdə kəskin limfobalst, kəskin mieloblast, kəskin monoblast, kəskin mielomonoblast, kəskin meqakarioblast və başqa leykozlardır.

Xroniki leykozlar mieloproliferativ və limfoproliferativ olmaqla iki qrupa ayrılır. Onlara xroniki mieloleykoz, xroniki limfoleykoz, xroniki eritromieloz, polisitemiya, mielom xəstəliyi və s. aid edilir. Hematoblastozların başqa qrupu – hematosarkomalar limfoqranulomatoz (Hoçkin limfoması) və qeyri-limfoqranulomatoz (non-Hoçkin limfoması) ilə özünü göstərir.

Hemoblastozların səbəbləri
Hemoblastozlar səbəbi dəqiq aşkarlanmamış polietioloji xarakterli xəstəliklərə aiddir. Lakin bəzi kanserogen faktorların xəstəliyin yaranma riskini artırdığı da müəyyən olunub. Bu, ilk növbədə orqanizmə müxtəlif mənşəli radiasion təsirlərdir: ultrabənövşəyi və ionlaşdırıcı şüalanma, şüa və radioizotop diaqnostika, başqa onkoloji xəstəliklərin şüa terapiyası.

Kimyəvi maddələr (benzol), bir çox dərman preparatları (xloramfenikol, fenilbutazon və s.), o cümlədən sitostatiklər (metotreksat, tsiklofosfan, xlorambusil və s.) hüceyrələrə