ə mutagen təsir göstərir. Birincili bədxassəli şişlərə qarşı kimyəvi-şüa terapiyası almış onkoloji xəstələrdə ikincili hemoblastozların inkişafı bununla izah olunur.

Mieloid və ya limfoid hüceyrələrin leykoza çevrilməsi ehtimalının yüksək olmasını bəzi xromosom defektləri, adətən, Daun sindromu, Lui-Bar sindromu, Fankoni anemiyası, Klaynfelter sindromu və s. qabaqcadan müəyyən edir. Hemoblastozların mənşəyində virus faktorunun (Epşteyn-Barr virusu, retroviruslar) və mübadilə pozulmasının (triptofan və tirozin metabolizminin pozulması) etioloji rolu sübut olunmuşdur.

Hemoblastozların simptomları
Hemoblastozlar çoxsaylı yerli və sistemli təzahürlərlə müşayiət olunur. Patologiya KRVİ-nın klinikasını xatırladan kəskin; ləng və ya latent gedə bilər. Hemoblastozlar KRVİ-nı xatırladan kəskin və ya ləng, latent gedişatla manifestasiya edə bilər. Hemoblastozların müxtəlif formaları üçün daha tipik xüsusiyyət onların intoksikasion, proliferativ (hiperplastik), hemorragik, anemik sindromlar və infeksion ağırlaşmalar sindromudur.

Əksər klinik hallarda hemoblastozların ilk əlamətləri ümumi intoksikasiyanın qeyri-spesifik simptomlarıdır (bədən temperaturunun uzun müddət motivasiyasız yüksəlməsi, tükənmə, tərləmə, astenizasiya). Hemoblastozlar zamanı hiperplastik sindrom generalizə olunmuş limfadenopatiyalar (boyun, qoltuqaltı və qasıq limfa düyünlərinin böyüməsi), hepato- və splenomeqaliya ilə xarakterizə olunur. Sümük iliyinin ölçülərinin böyüməsi nəticəsində ossalgiya xarakterikdir. Böyümüş döş qəfəsi daxili limfa düyünlərinin yuxarı boş venaya təzyiqi nəticəsində üzdə, boyunda, yuxarı ətraflarda ödem, təngnəfəslik (yuxarı boş vena sindromu) meydana çıxır.

Hemoblastozların hemorragik təzahüləri dəri və selikli qişaların altına qansızmaya; dişəti, burun, mədə-bağırsaq qanaxmalarına; DDL-sindromuna meyilliyin yüksəlməsindən ibarətdir. Patologiyadan əziyyət çəkən xəstələrdə ikincili immunodefisit nəticəsində infeksiyalara qarşı müqavimət zəifləyir. Buna görə də belə