edə bilər. Lakin, adətən, böyük yaşlı uşaqlarda və yeniyetmələrdə özünü göstərir. Xəstəliyin ağırlığı subklinik gedişatdan tez-tez təkrarlanan hemolitik krizlərlə xarakterizə olunan ağır formalara qədər dəyişir. Kriz zamanı bədən temperaturu yüksəlir, başgicəllənmə, zəiflik artır; qarında ağrılar və qusma meydana çıxır.

Mikrosferositar hemolitik anemiyaların əsas əlamətləri müxtəlif intensivlikli sarılıqdır. Sterkobilinin yüksək miqdarı nəticəsində nəcis tünd-qəhvəyi rəng alır. Minkowski–Chauffard xəstəliyindən əziyyət çəkən pasiyentlərdə öd kisəsi daşlarının əmələ gəlməsinə meyillik müşahidə olunur; buna görə də tez-tez kalkulyoz xolesistitin fəsadlaşma əlamətləri inkişaf edir; öd kolikləri tutmaları, öd axarının konkrementlə tutulduqda isə obturasion sarılıq yaranır. Mikrosferositar hemolitik anemiyalar zamanı bütün klinik hallarda dalağın, pasiyentlərin yarısında isə qaraciyərin böyüməsi baş verir. İrsi mikrosferositar hemolitik anemiyadan başqa uşaqlarda başqa anadangəlmə displaziyalar (qülləvari kəllə, çəpgözlük, burnun yəhərvari deformasiyası, dişləm anomaliyaları, qotik damaq, polidaktiliya və ya braxidaktiliya və s.) da tez-tez rastlanır. Orta yaşlı və qoca pasiyentlər baldırın trofik xoralarından əziyyət çəkir. Bu patologiya ətrafların kapilyarlarında eritrositlərin hemolizi nəticəsində yaranır və müalicəyə çətin tabe olur.

Enzimopenik anemiyalar eritrositlərin müəyyən fermentlərinin (daha çox Q-6-FD, qlutation asılı fermentlər, piruvatkinazalar və s.) çatışmazlığı ilə əlaqəlidir. Hemolitik anemiya ilk dəfə özünü keçirilmiş interkurrent xəstəliklər və ya dərman (salisilatlar, sulfanilamidlər, nitrofuranlar) qəbulundan sonra göstərə bilər. Xəstəlik, adətən, stabil gedişata malik olur; “solğun sarılıq”, mülayim hepatosplenomeqaliya, ürək küyləri xarakterikdir. Ağır hallarda aydın nəzərə çarpan hemolitik kriz mənzərəsi (zəiflik, qusma, təngnəfəslik, ürəkdöyünmə, kollaptoid vəziyyət) inkişaf edir. Eritrositlərin damardaxili hemolizi və hemosiderinin