kollaps, huşun pozulması, oliqouriya, güclü sarılıqla xarakterizə olunan hemolitik komanın inkişafı mümkündür. DDL-sindrom, dalağın infarktı və ya orqanın spontan cırılması xəstənin həyatı üçün təhlükə törədir. Kəskin ürək-damar və böyrək çatışmazlığı təxirəsalınmaz tibbi yardım tələb edir.

Hemolitik anemiyanın diaqnostikası
Hemolitik anemiya – ların formaları hematoloq tərəfindən səbəblərin analizi, simptomatika və obyektiv əlamətlərə əsasən müəyyənləşdirilir. Xəstə ilə ilk söhbət zamanı ailəvi anamnez, hemolitik krizlərin tezliyi və gedişinin ağırlıq dərəcəsi aydınlaşdırılır. İnspeksiya zamanı dəri örtüyünün, skleranın və görünən selikli qişaların rəngi qiymətləndirilir; qaraciyər və dalağın ölçülərinin dəyərləndirilməsi məqsədilə qarnın palpasiyası həyata keçirilir. Dalaq və qaraciyərin USM-i ilə spleno- və hepatomeqaliya təsdiqlənir. Laborator diaqnostik kompleks aşağıdakılardan ibarətdir:

Qan analizi. Hemoqrammada dəyişikliklər normo- və ya hipoxrom anemiya, retikulositoz, leykopeniya, trombositopeniya, EÇS-in sürətlərnməsi ilə xarakterizə olunur. Qanın biokimyəvi sınaqlarında hiperbilirubinemiya (qeyri-düz bilirubin fraksiyasının artması), laktatdehidrogenazanın aktivliyinin artması müəyyən olunur. Autoimmun hemolitik anemiyalarda Kumbs sınağının müsbət olması mühüm diaqnostik əhəmiyyət daşıyır.
Sidiyin və nəcisin analizi. Sidiyin analizi proteinuriya, urobilinuriya, hemosiderinuriya, hemoqlobinuriyanı aşkarlayır. Koproqrammada sterkobilinin konsentrasiyasının artması təyin olunur.
Mieloqramma. Sitoloji diaqnostika üçün sternal punksiya həyata keçirilir. Sümük iliyi punktatının analizi eritroid sırasının hiperplaziyasını aşkarlayır.
Differensial diaqnostika zamanı hepatitlər, qaraciyər sirrozu, portal hipertenziya, hepatolineal sindrom, porfiriyalar, hemoblastozlar inkar olunur. Pasiyent qastroenteroloq, klinik farmakoloq, infeksionist və başqa mütəxəssislərlə konsultasiya edir.

Hemolitik anemiyanın müalicəsi
Hemolitik anemiya – ların müxtəlif