Hemolitik anemiya – eritrositlərin patologiyasıdır. Patologiyanın fərqli cəhəti qırmızı qan cisimciklərinin parçalanmasının sürətlənməsi və qeyri-düz bilirubinin ifrazının artmasıdır. Hemolitik anemiya üçün anemik sindrom, sarılıq və dalağın böyüməsi xarakterikdir. Diaqnostika prosesində qanın ümumi analizi, bilirubinin səviyyəsi, sidik və nəcisin analizi, abdominal USM həyata keçirilir; sümük iliyinin biopsiyası, immunoloji müayinə aparılır. Hemolitik anemiyanın müalicəsində dərman müalicəsi, hemotransfuziyadan istifadə olunur; hipersplenizmdə splenektomiya göstərişdir.

Hemolitik anemiya barədə ümumi məlumat
Hemolitik anemiya – eritrositlərin həyat tsiklinin pozulması ilə əlaqəli azqanlılıqdır. Patologiya zamanı eritrositlərin sintezinin (eritrositoliz) və yetişməsinin (eritropoez) pozulması baş verir. Hemolitik anemiya qrupu çox genişmiqyaslıdır. Onun yayılması müxtəlif coğrafi enliklərdə və yaş qruplarında eyni deyildir; patologiyaya orta hesabla əhalinin 1%-ində rast gəlinir. Anemiyanın oxşar növləri arasında hemolitik anemiyanın payına 11% düşür. Patologiya eritrositlərin həyat tsikli qısalması və onlar parçalanmasının (hemoliz) vaxtından əvvəl (14-21 gün sonra; norma 100-120 gündür) başa çatması ilə xarakterizə olunur. Bu zaman eritrositlərin parçalanması birbaşa damarlarda (damardaxili hemoliz) və ya dalaq, qaraciyər, sümük iliyində (damardan kənar hemoliz) baş verə bilər.

Hemolitik anemiyanın səbəbləri
İrsi hemolitik anemiyaların patogenetik əsası eritrosit membranının, onun ferment sistemi və ya hemoqlobin strukturunun genetik defektindən təşkil olunmuşdur. Ön informasiya eritrositlərin morfo-funksional natamamlığı və onların parçalanmasının yüksəlməsi təmin edir. Qazanılmış anemiyalarda eritrositlərin hemolizi daxili faktorların və ya ətraf mühit faktorlarının təsiri altında baş verir.


Autoimmun proseslər. Eritrositləri aqqlütinasiya edən antitellərin əmələ gəlməsi hemoblastozlar (kəskin leykoz, xroniki limfoleykoz, limfoqranulomatoz, mielom