qeyd olunur. Bir qayda olaraq, ətraflarda və gövdədə simmetrik yerləşən kiçik nöqtəvari hemorragiyalarla özünü göstərir. Dəriyə qansızma itdikdən sonra qalıq piqmentasiya uzun müddət qalır.

Tez-tez baş verən qanaxmalar dəmirdefisitli anemiyanın inkişafına səbəb olur. Hemorragik diatezlə müşayiət olunan anemik sindrom üçün zəiflik, dəri solğunluğu, arterial hipotoniya, başgicəllənmə, taxikardiya xarakterikdir. Bəzi hemorragik diatezlər zamanı oynaq sindromu (oynaqlarda şişkinlik, artralgiyalar), abdominal sindrom (ürəkbulanma, tutmaşəkilli ağrılar), böyrək sindromu (hematuriya, bel nahiyəsində ağrılar, dizuriya) inkişaf edə bilər.

Hemorragik diatezlərin diaqnostikası
Hemorragik diatezlərin diaqnostikası məqsədilə onların formaları, patoloji kənaraçıxmaların səbəbləri və dərəcələri müəyyənləşdirilir. Qanama müddəti uzanmış pasiyentin müayinəsi hematoloq və müalicə edən həkimlə (revmatoloq, cərrah, mama-ginekoloq, travmatoloq, infeksionist və s.) birgə təşkil olunur.

İlk növbədə qanın və sidiyin klinik analizi, trombositlərin miqdarı, koaquloqramma, nəcisdə gizli qan təyin olunur. Əldə olunmuş nəticələrdən və ehtimal olunan diaqnozdan asılı olaraq geniş miqyaslı laborator və instrumental diaqnostika (qanın biokimyəvi analizi, sternal punksiya, trepanobiopsiya) təyin olunur. İmmun mənşəli hemorragik diatezlərdə antieritrositar antitel (Kumbs testi), antitrombositar antitel, qurdeşənəyi antikoaqulyantı və s. müəyyənləşdirilməsi göstərişdir. Əlavə olaraq kapilyarların kövrəkliyinə dair funksional sınaqlar (juqut, çimdik sınağı, manjet sınağı və s.), qaraciyər və böyrəklərin USM-i; oynaqların rentgenoqrafiyasından və s. həyata keçirilə bilər. Hemorragik diatezlərin irsi təbiətinin təsdiqləmək məqsədilə genetik konsultasiya tövsiyə olunur.

Hemorragik diatezlərin müalicəsi
Müalicənin seçimində hemorragik diatezin patogenetik formasını nəzərə almaqla differensiasiya olunmuş yanaşma tətbiq olunur. Belə ki, antikoaqulyantların və trombolitiklərin artıq dozası