k mənzərə və hədəf orqanların zədələnməsinə görə nisbətən fərqli xüsusiyyətlərə malik olan inkişaf dövrləri aşağıdakılardır:

Şok dövrü. Mayenin yerinidəyişməsi və mikrosirkulyasiyanın pozulması ilə başlayır. Əsas klinik məqam arterial təzyiqin düşməsidir. Tez-tez DDL-sindrom inkişaf edir. Ürək-damar sistemi tərəfdən əmələ gələn təzahürlər aparıcı əlamətlərdir. Bir neçə dəqiqədən 24 saata qədər davam edir.
Oliquriya/anuriya dövrü. Böyrəklərin sonrakı zədələnməsi, onların filtrasiya qabiliyyətinin pozulması, reabsorbsiyanın azalması ilə xarakterizə olunur. Sidiyin süni yolla xaric olunması zamanı hematuriya, uretranın qanaması müşahidə olunur. Şok simptomları dəyişilmiş olur. Qeyri-adekvat müalicə zamanı artan dozada simpatomimetiklər tələb olunur.
Bərpa dövrü. Müalicəyə vaxtında başladıqda baş verir. Böyrəklərin filtrasion funksiyası yaxşılaşır. Şokun uzun müddət davam edən ikinci dövründə böyrəklərin zədələnməsi geridönməz xarakter alır; proteinuriya və plazmada albuminin azalması bundan xəbər verir.
Rekonvalessensiya (sağalma). Bütün sistemlərin normallaşma dövrüdür; funksional defektlər tamamilə reqressiya edir; anatomik defektlər isə kompensasiya olunur. Laxtalanmanın, damar baryerinin, elektrolit balansının tam bərpası baş verir. Davametmə müddəti 4-6 aydır. Mərhələnin sonlanmasına əsasən orqanların xroniki zədələnməsi haqda fikir irəli sürmək olar.
Hemotransfuzion şokun simptomları
Klinik təzahürlər hemotransfuziya zamanı müşahidə olunur; lakin silinmiş gedə bilər və əsas xəstəliyin ağırlığı fonunda nəzərə çarpmaz qala bilər. Xəstələrin 70%-dən çoxunda psixoloji oyanıqlıq, naməlum narahatlıq; ümumi solğunluq fonunda üzün hiperemiyası, sianoz və ya mərmərvari dərisi; döş qəfəsində təzyiq edici, tənəffüsü məhdudlaşdıran ağrılar; təngnəfəslik, hava çatışmazlığı hissi, taxikardiya müşahidə olunur. Nadir hallarda ürəkbulanma və ya qusmaya rast gəlinir. Xarakterik qeyri-kafi əlamət böyrəklərin zədələnməsindən xəbər verən bel ağrılarıdır.

Şokun