a çıxdıqda laborator diaqnostika, hematoloq və transfuzioloq konsultasiyası aparılır. Əsas müayinə metodları aşağıdakılardır:

Reanimasiya şəraitində kəskin vəziyyət dəf olunana qədər hər saat EKQ monitorinq aparılır. Differensial diaqnostika başqa etiologiyalı kəskin böyrək zədələnmələri və massiv hemotransfuziya sindromu ilə aparılır. Birinci klinik halda hemotransfuziya və şokun inkişaf vaxtı; ikincidə isə Kumbs sınağı və köçürülmüş mühitin həcmi başlıca rol oynayır. Massiv hemotransfuziya sindromu və şok oxşar patogenezə və müalicə prinsiplərinə malikdir; müalicənin ilk günündə differensiasiya tələb etmir. Bu diaqnozlar bir çox hallarda retrospektiv qoyulur.

Hemotransfuzion şokun müalicəsi
Uyğunsuzluğa şübhə olduqda hemotransfuziya dərhal dayandırılmalı və infuzion terapiya başlanmalıdır. Müalicə reanimatoloqun kontrolu altında və transfuzioloqun iştirakı ilə reanimasiya və intensiv terapiya şöbəsində həyata keçirilir. Əsas tədbirlər toksik maddələrin xaric olunmasının sürətlənməsinə, homeostazın dəstəklənməsinə; ehtiyac olduqda həyati funksiyaların protezləşdirilməsinə (süni şəkildə korreksiyasına) yönəlir. Mərkəzi venaların kateterizasiyası mütləqdir. Dərman terapiyası aşağıdakılardan ibarətdir:


Əvəzedici terapiya göstərişlərə əsasən ciddi şəkildə aparılır. Plazmaferez şokun yalnız birinci mərhələsində effektlidir. Bu mərhələdə antigen-antitel kompleksinin yeridilməsi böyrəklərin qorunması üçün kifayət edir. Hemodializ böyrəklərin dərin disfunksiyası zamanı elektrolit balansının korreksiyası və toksinlərin eliminasiyası məqsədilə istifadə olunur. Başqa hədəf orqanların preventiv müdafiəsi oksigenoterapiyanın (oksigenin insuflyasiyasından ağciyərlərin süni ventilyasiyasına qədər) vaxtında aparılması, orqanların energetik tələbatının azaldılması (dərman koması) və simptomatik terapiyadan ibarətdir.

Hemotransfuzion şokun proqnoz və profilaktikası
Hemotranfuzion şokun proqnozu qeyri-kafidir. Əlillik, xroniki böyrək çatışmazlığı sağ qalmış