çətinləşməsi və ya tamamən itməsi aşkar edilir. Limfatik düyünlərin palpasiyasında bir qədər böyümüş, ağrısız çənəaltı, ənsə, ön və arxa boyun qrupları müəyyən edilir.
Mezofarinqoskopiya. Əsnəyə baxış zamanı udlağın hiperemiyalaşmış arxa divarı ilə axan açıq-sarı və ya sarı-yaşıl rəngli selik vizualizasiya olunur. Bundan əlavə damaq qövslərinin qızarması, limfoid follikulların və ya lateral udlaq yastıqlarının böyüməsi müşahidə edilir.
Arxa rinoskopiya. Bu üsulun köməyilə böyüyən, hiperemiyalaşan, ödemləşən, fibrinoz ərplə örtülən burun-udlaq badamcığı aşkarlanır. Lakunaların irinli və ya selikli eksudativ kütlələrlə dolması izlənilir.
Laborator analizlər. Virus mənşəli adenoidit zamanı qanın ümumi analizində leykoformulanın sola meylliliyi, limfositlərin sayının və EÇS-nin artması əks olunur. Bakterial floranın qoşulması formulanın çöpnüvəli və cavan neytrofillərə doğru dəyişməsi ilə müşayiət olunur. Əlvə olaraq, burun ifrazatının mikrobioloji analizi aparılır.
Şüa diaqnostika üsulları. Ön və yan proyeksiyalarda burun-udlağın rentgenoqrafiyasından istifadə olunur. Rentgenoloji müayinə udlaq badamcığının limfoid toxumasının hipertrofiyasını aşkar edir. Gecikmiş mərhələlərdə rentgenoqrammada sərt damaq, üst çənənin deformasiyası təsvir olunur. Şişlərlə differensiasiya etmək üçün kontrastlaşdırma ilə üz skeletinin KT icra olunur.
Adenoiditin müalicəsi
Müalicənin məqsədi infeksiya ocağının likvidasiyası, patoloji prosesin xronizasiyasının, onun qonşu anatomik strukturlara yayılmasının qarşısının alınmasından ibarətdir. Bu məqsədlə topik və sistemli farmakoloji vasitələr, fizioterapevtik prosedurlar təyin olunur. Adenoid vegetasiyasının ifadəli hipertrofiyası və ya ağırlaşmaların inkişafı cərrahi müalicəyə göstəriş sayılır. Beləliklə, adenoiditin zamanı aşağıdakı üsullar tətbiq edilir:

Medikamentoz terapiya. Antibakterial və ya virus əleyhinə preparatlar, hiposensibilizə edici vasitələr, dezintoksikasion tədbirlər, immunomodulyatorlar, vitamin