b çıxarır.

Uşağın qanı oksigenlə az təhciz olunduğundan baş beynin kəskin ifadə olunmayan xroniki hipoksiyası baş verir. Oksigenasiyanın xroniki pozğunluğu nəticəsində uşaqlarda bəzən əqli inkişafın ləngiməsi qeydə alınır. Pasiyentlər əsasən baş ağrılarından şikayət edir, dərs materialını yadda saxlamaqda çətinlik çəkir, dərslərini pis oxuyur.

Nəfəsalmanın dərinliyinin azalması uzun müddət davam etdikdə döş qəfəsinin formalaşma prosesinin pozulmasına səbəb olur. Uşaqda döş qəfəsinin «toyuq döş qəfəsi» adlanan deformasiyası inkişaf edir. Adenoidli pasiyentlərin bir qismində anemiya, mədə-bağırsaq traktını funksional pozğunluqları (iştahsızlıq, qusma, ishal və ya qəbizlik) aşkarlanır.


Adenoidlərin diaqnostikası
Diaqnoz vizual baxış, anamnestik məlumatlar və instrumental müayinələrin nəticələrinə əsasən qoyulur. Adenoidlərin diaqnostikasında aşağıdakı instrumental üsullardan istifadə olunur:

Farinqoskopiya. Müayinə prosesində ağız-udlaq və damaq badamcıqlarının vəziyyəti qiymətləndirilir. Udlağın arxa divarında selikli-irinli xarakterli ifrazat müşahidə edilir. Adenoidləri müayinə etmək üçün yumşaq damaq şpatellə yuxarı qaldırılır.
Ön rinoskopiya. Bu üsulla burun boşluğunda ödem və ifrazat aşkar edilir. Uşağın burnuna damardaraldıcı preparat damcıladıldıqdan sonra xoanaları örtən adenoidlər nəzərə çarpır. Uşaqdan udqunmasını xahiş olunur. Yumşaq damağın yığılması adenoidlərin tərpənməsinə səbəb olur, bu zaman badamcıqların səthində işıqlı zolaqlar görünür.
Arxa rinoskopiya. Həkim güzgü vasitəsilə ağız-udlaqdan burun keçəçəklərini müayinə edir. Baxış zamanı burun-udlağın müxtəlif şöbələrində sallanan törəmələr və ya nahamar səthə malik yarımkürə şəkilli şişlər – adenoidlər müəyyən edilir. Arxa rinoskopiya yüksək informativliyi ilə seçilir, lakin onun aparılması (xüsusən az yaşlı uşaqlarda) müəyyən çətinliklər törədir.
Burun-udlağın rentgenoqrafiyası. Rentgenoqramma yan proyeksiyada yerinə yetirilir. Adenoidlərin hava ilə kontrastlaşması üçün müayinə