akustik təsir sistemli pozğunluqlara: arterial hipertenziya, neyrosirkulyator distoniya, asteno-nevrotik və angiospastik sindromlara səbəb olur. korti orqanının tük aparatının istənilən akustik zədələnməsi onun infeksion agentlərə, sistemli intoksikasiya və ototoksik farmpreparatların təsirinə qarşı rezistentliyini azaldır.

Akustik travmanın diaqnostikası
Təcrübəli otolarinqoloq üçün akustik travmanın diaqnozunun qoyulması heç bir çətinlik törətmir. Bu məqsədlə anamnestik məlumatlar, pasiyentin şikayətləri və eşitmənin müayinəsi kifayət edir. Əlavə müayinələrdən (körpü-beyincik bucağının MRT, akustik impedansometriya) digər patologiyalarla differensial diaqnostika zamanı istifdaə olunur.

Anamnestik məlumatlar. Akutravma zamanı pasiyentin güclü səsin təsirinə məruz qalması aşkarlanır.
Оtoskopiya. Xəstələrin bir qismində təbil pərdəsinin içəri batması vizualizasiya olunur, bu da onun əzələlərinin daimi tetanik yığılmaları üçün xarakterikdir. Kəskin akustik zədələnmənin barotravma ilə müştərək rast gəlindiyi hallarda çoxlu miqdarda qan laxtaları və təbil pərdəsinin cırılması müşahidə edilir.
Nitq audiometriyası. Xəstənin qışqırıq (80-90dB), danışıq (50-60dB) və pıçıltını (30-35dB) eşitmə məsafəsi təyin edilir. Normada danışıq səsləri 20 metr, pıçıltı isə 5metrə qədər məsafədən eşidilir. Eşitmə zəifliyində bu distansiyalar azalır, nitq isə anlaşılmaz olur. Ağır zədələnmələrdə insan yalnız qulaq yaxınlığındakı qışqırtı səslərinə reaksiya verir.
Тоnal audiometriya. Eşitmə aparatının zədələnməsini əks etdirir, generasiya olunan səslərin tezliyinin yüksəlməsi ilə hava və sümük keçiriciliyinin proqressiv şəkildə pisləşməsi izlənilir.
Kəskin akustik travma qəfil (kəskin) neyrosensor eşitmə zəifliyi ilə differensiasiya edilir. İkinci patologiya allergik reaksiya və ya beyin qan dövranının kəskin pozulması nəticəsində yarana bilər. Xroniki akutravma ilə Menyer xəstəliyi, presbiakuzis və körpü-beyincik bucağının şişləri arasında differensial diaqnostika aparılır.