rinitlə differensiasiya edilir. Xəstəliklərin klinik şəkli oxşardır, lakin allergik rinitdən fərqli olaraq, vazomotor rinit həm də qeyri-spesifik qıcıqlandırıcılarla təmas zamanı yaranır. Bəzi hallarda yuxarı tənəffüs yollarının infeksion genezli xəstəlikləri, anatomik qüsurlar, rinitin müalicəsi üçün nəzərdə tutulan preparatların daimi istifadəsi, estrogen və β-adrenoblokatorlarla müalicə il boyu davam edən allergik rinitin klinik şəklinə oxşar əlamətlər törədir.

Allergik rinitin müalicəsi
Allergik rinitin müalicə sxemi xəstəliyin ağırlığı və formasından asılıdır. Yüngül allergik rinit zamanı antihistamin preparatlar (setirizin, feksofenadin, dezloratadin, loratadin və s.) və ya intranazal qlükokortikoidlər (budesonid, flutikazon və s.) təyin olunur. Orta ağır və ağır formalarda intranazal qlükokortikoidlərin antihistamin preparatlar və leykotrienlərin anatqonistləri (zafirlukast, natrium-montelukast) ilə kombinasiyası əsas terapevtik vasitə hesab olunur. I nəsil antihistamin preparatların qəbulu zamanı preparatların sedativ və M-xolinoblokadaedici təsirləri (aritmiya, sidiyin ləngiməsi, görmənin bulanıqlaşması) nəzərə alınmalıdır.

İfadəli burun tutulması yerli təsirli damardaraldıcı preparatların təyininə göstəriş sayılır, lakin dərman rinitinin inkişaf riski ilə əlaqədar bu qrupa daxil olan preparatlardan uzun müddət istifadə etmək məsləhət görülmür.

Allergik rinitin bəzi formalarında xüsusi pəhrizin gözlənilməsi tövsiyə olunur. Məsələn, tozağacına qarşı allergiyası olan insanlar qida rasionundan almanı, flnqıq ağacının tozcuğunun törətdiyi allergik rinitli xəstələr isə fındıq və qozu uzaqlaşdırmalıdır. Bu, çarpaz reaksiyanın olma ehtimalı ilə bağlıdır.

Dərman vasitələrinin qəbuluna əks-göstəriş olduqda və ya müalicənin kifayət qədər effekt vermədiyi hallarda müəyyən allergenlərə qarşı hiposensibilizasiya (allergen-spesifik immunoterapiya) mümkündür. Müalicə dozası tədricən artırılan allergen ekstraktının dərialtı yeridilməsindən ibarətdir. Tam