meydana çıxır. Qanın burun boşluğundan xaricə və ya burun-udlağa axması qanaxmanın birbaşa əlaməti sayılır. Axırıncı halda qan ağız-udlağa tökülür, farinqoskopiya zamanı da məhz bu nahiyədə aşkarlanır.

Cüzi qanaxma patoloji əlamətlərlə müşayiət olunmur. Yüngül qanitirmə zamanı xəstələr başgicəllənmə, qulaqda küy, susuzluq, halsızlıq və ürəkdöyünmədən şikayət edirlər. Bəzən dəri bir qədər avazıyır.

Orta dərəcəli qanaxmalar üçün başgicəllənmə, arterial təzyiqin enməsi, akrosianoz, taxikardiya və təngnəfəslik xarakterikdir. Ağır formalı qanitirmə zamanı hemorragik şok inkişaf edir. Huş tormozlana və itə bilər. Baxış zamanı sapvari nəbz, ifadəli taxikardiya, arterial təzyiqin kəskin azalması aşkarlanır.

Burun qanaxmasının diaqnostika və differensial diaqnostikası
Burun qanaxmasının mənbəyininin lokalizasiyasını təyin etmək üçün pasiyentə baxış keçirilir, farinqoskopiya və ön rinoskopiya aparılır. Bəzən ağciyər və mədə qanaxmalarında qan burun boşluğuna axaraq, burun qanaxmasını simulə edir.

İlkin differensial diaqnostika xarici baxışın nəticələrinə əsaslanır. Burun qanaxmalarında qan tünd qırmızı, ağciyər mənşəli qanitirmələrdə isə köpüklü və al-qırmızı rəngdə olur. Mədə qanaxmaları üçün qəhvə xıltasına bənzəyən tünd qan səciyyəvidir. Onu da nəzərə almaq lazımdır ki, ifadəli burun qanaxmaları tünd rəngli qan qusma ilə müşayiət oluna bilər. Belə hallarda qusma ağız-udlağa axan qanın udulması nəticəsində baş verir.

Qanitirməni qiymətləndirmək və burun qanaxmasına səbəb olan əsas xəstəliyi müəyyən etmək üçün əlavə müayinələr aparılır. İtirilən qanın həcmi qanın ümumi analizi və koaquloqrammanın nəticələrinə əsasən təyin edilir. Ümumi müayinənin taktikası əsas xəstəliyin əlamətlərinə müvafiq şəkildə tərtib edilir.


Burun qanaxmasının müalicəsi
Burun qanaxmasının müalicəsi
Qanaxma maksimal dərəcədə tez dayandırılmalı, qanitirmənin fəsadlarının qarşısını almaq üçün tədbirlər görülməli (və ya itirlən qan kompensə olunmalı), əsas xəstəlik müalicə