r qrup follikullar böyüyür.

Hipertrofik faringit üçün daha ifadəli dəyişikliklər xarakterikdir. Qranulyoz hipertrofik faringitdə udlağın arxa divarımda limfoid toxumanın artması müşahidə edilir. Yan hipertrofik faringitdə isə arxa damaq qövslərindən dalda limfoid toxumanın hiperplaziyasına rast gəlinir.

Faringitin ağırlaşmaları
Kəskin (adətən streptokokk mənşəli) faringit zamanı paratonzilyar abses əmələ gələ bilər. Bəzən iltihab qonşu orqanlara yayılaraq, laringit və traxeitin inkişafına səbəb olur.

A qrupundan olan beta-hemolitik streptokokkların törətdiyi kəskin faringit kəskin oynaq revmatizmində təkanverici xəstəlik rolunu oynaya bilər.

Faringitin diaqnostikası
Diaqnoz otolarinqoloq tərəfindən xarakterik əlamətlər və farinqoskopiyanın nəticəsi əsasında qoyulur. Törədicinin növünü təyin etmək üçün ehtiyac yarandıqda udlaqdan götürülmüş yaxmanın virusoloji və ya bakterioloji müayinəsi aparılır.

Faringitin müalicəsi
İlk növbədə udlaqda iltihab yaradan amillər aradan qaldırılmalıdır. Pasiyentlərə qıcıqlandırıcı qidalardan (duzlu, kəskin, turş, soyuq və ya isti), siqaret və spirtli içkilərdən imtina etmək məsləhət görülür. Bəzən bakterial faringitlərdə antibiotikoterapiya icra olunur.


Yerli müalicə hər 30-60 dəqiqədən bir boğazın ilıq antiseptik məhlulları ilə yaxalanmasından ibarətdir. Yağ preparatları və qələvi məhlullarla inhalyasiyalar, iltihabəleyhinə aerozolların istifadəsi göstəriş sayılır.

Xroniki hipertrofik faringit zamanı qranulalar üçxlorsirkə turşusu və ya gümüş nitrat məhlulu ilə yandırılır. İfadəli hipertrofiya zamanı krioterapiya, udlaq qranulalarının lazer koaqulyasiyası və ya radiodalğa terapiyası tətbiq