daralması, osteoskleroz, osteofitlər və sərbəst oynaqdaxili cisimlərin olması, qığırdaq və periartikulyar toxumanın ossifikasiyası ilə xarakterizə olunur. Alkaptonuriya zamanı diz və bud-çanaq oynaqlarının diaqnostik artroskopiyası xarakterik qığırdaq piqmentasiyasını aşkarlamağa imkan verir. Prostatda və böyrəklərdə daşlar pieloqrafiya, böyrəklərin və prostatın USM-i zamanı aşkar olunur. Ürək qapaqları və damarların vəziyyəti ExoKQ, aortanın USDQ ilə dəqiqləşdirilir. Larinqoskopiya ilə tünd rəngli qırtlaq qığırdağı görünə bilər.

Alkaptonuriyanın patogenetik diaqnostikası fermentativ spektrofotometriya və ya maye xromotoqrafiya metodunun köməyilə sidiyin biokimyəvi analizi və sidikdə homogentizin və benzoxinosirkə turşusu aşkar olunmasından ibarətdir. Sidiyin rənginin qiymətləndirilməsi havada, isinmə və qələviləşməyə məruz qaldıqda onun xeyli tündləşdiyini müəyyənləşdirməyə imkan verir. Sinovial mayenin müayinəsi diaqnostikaya müəyyən köməklik göstərə bilər; belə ki, oynaq möhtəviyyatında iltihab əlamətləri qeyd olunmur, lakin oxronotik piqment hissəcikləri aşkar olunur. Alkaptonuriya üçün spesifik dəyişikliklər oynağın biopsiyası ilə əldə olunmuş sinovial qişada aşkarlanır.

Alkaptonuriyanın differensial diaqnostikası osteoxondrozlar, Bexterev xəstəliyi, porfiriyalar, amiloidoz, argiroz, lipoproteinoz və s. ilə aparılır. Xəstəliyin genetik formasını C hipovitominozu ilə əlaqəli simptomatik alkaptonuriyadan fərqləndirmək lazımdır. Sonuncu yüksək dozalarda askorbin turşusunun təyinindən sonra keçib gedir.


Alkaptonuriyanın müalicəsi
Genetik alkaptonuriyanın etipatogenetik müalicəsi bu günə qədər işlənib hazırlanmayıb. Homogentizin turşusunun həddən artıq əmələ gəlməsinin qarşısını almaq üçün bəzi müəlliflər az zülallı pəhrizin məqsədəuyğunluğunu qeyd edirlər. Alkaptonuriya zamanı tirozin metabolizminin yaxşılaşdırılması məqsədilə vitamin C-in qəbulu göstərişdir. Patologiyanın əsas dərman müalicəsi simptomatik xarakter daşıyır və qeyri-steroid iltihab