əldarağının kiçik oynaqlarının, birinci ayaqdarağı-falanqa oynağının, onurğanın bel və boyun nahiyəsinin, həmçinin bud-çanaq və diz oynaqlarının artrozları tutur. Lakin pasientin həyat səviyyəsinə və əmək qabiliyyətinə mənfi təsirinə görə böyük və orta ölçülü oynaqların artrozları daha böyük klinik əhəmiyyətə malikdir.

Artrozun səbəbləri
Bir sıra hallarda xəstəlik görünən səbəb olmadan inkişaf edir; belə patologiya idiopatik və ya birincili adlandırılır. Bununla yanaşı, hər hansı bir patoloji proses nəticəsində inkişaf edən ikincili artrozlar da var. İkincili artrozun daha geniş yayılmış səbəbləri aşağıdakılardır:

Artrozların risk faktorlarına aşağıdakılar aiddir:

Artrozun patogenezi
Artroz – əsasında konkret səbəbindən asılı olmayaraq qığırdaq toxumasının əmələ gəlmə və bərpasının pozulması duran polietioloji xəstəlikdir. Normada oynaq qığırdağı hamar və elastikdir. Bu, oynaq səthinə sərbəst hərəkət etməyə, lazımi amortizasiyanı təmin etməyə; beləliklə, yaxınlıqdakı strukturların (sümüklər, bağlar, əzələlər və kapsul ) yüklənməsinin azalmasına imkan verir.

Artroz zamanı qığırdaq kobudlaşır, hərəkət zamanı oynaq səthləri bir-birinə “toxunur”. Qığırdaq getdikcə daha da nazikləşir. Ondan kiçik hissəciklər ayrılaraq oynaq boşluğuna düşür və sinovial qişanı zədələməklə sərbəst şəkildə oynaq mayesinə keçir. Qığırdağın səthi hissələrində kiçik kalsifikasiya ocaqları əmələ gəlir. Dərin nahiyələrdə sümükləşmə meydana çıxır. Mərkəzi nahiyədə oynaq boşluğu ilə əlaqələnən kistalar yaranır; kistaların ətrafında da oynaqdaxili mayenin təzyiqi nəticəsində sümükləşmə formalaşır.

Artroz zamanı oynaq kapsulu və sinovial maye daimi zədələnmə nəticəsində qalınlaşır. Sinovial qişada xovlar, kapsulda isə fibroz ocaqlar formalaşır. Zaman keçdikcə qığırdağın nazikləşməsi, forma və funksiyalarının pozulması nəticəsində ətrafda yerləşən sümük səthləri deformasiyaya məruz qalır, onların kənarlarında sümük çıxıntıları meydana çıxır. Bağlara və əzələlərə düşən yükün