a yarana, həmçinin aseptik ola bilər.

Revmatoid artrit mürəkkəb autoimmun inkişaf mexanizmi ilə xarakterizə olunur; HLA-DR1, DR4 antigeninin daşıyıcılarında daha çox rast gəlinir. Bu patologiya zamanı əsas faktor kimi sadə herpes, sitomeqaliya, parotit, qızılca, Epşteyn-Barr, respirator-sinsitial, hepatit və başqa viruslar çıxış edə bilər. Artritlərin risk qrupuna bud-çanaq oynağı displaziyaları olan uşaqlar, yüklənmiş irsiyyət, piylənmə, zərərli vərdişlər, budun travmatik çıxıqları, həddən artıq fiziki yüklənməyə məruz qalmış şəxslər daxildir.

Bud-çanaq oynağı artritinin simptomları
Bud-çanaq oynağının klinik praktikada daha çox rastlanan formaları vərəm və kəskin irinli koksitdir. Digər formalar çox nadir hallarda müşahidə olunur.

İrinli koksit zamanı xəstəliyin ümumi intoksikasiya simptomları (hərarət, zəiflik, tərləmə, iştahasızlıq, baş ağrıları) ilə sürətli başlanğıcı qeyd olunur. Yerli dəyişikliklər güclü təzahür edir; oynağın üzərindəki dəri gərgin və hiperemik olur; toxunma zamanı isti hiss olunur. Hərəkət etdikdə daha da artan kəskin (dəlici, pulsasiya edən) ağrı qeyd olunur. İltihabi infiltrasiya və oynaq boşluğunda irinli möhtəviyyatın yaranması nəticəsində oynağın forması xeyli dəyişir.

Bud-çanaq oynağı artritlərinin başqa formaları üçün tədricən inkişaf xarakterikdir. Başlanğıc mərhələlərdə qasıq nahiyəsində, budun bayır tərəfində, sağrıda küt, sızıldayıcı ağrılar baş verir; hərəkətin həcmi məhdudlaşır və ya yeriş çətinləşir. Oynağın hərəki məhdudluğu nəticəsində hərəkət buxovlanması, güvənsizlik, zəif axsayıcı davranış (Trendelenburq davranışı) yaranır. Bud-çanaq oynağında ağrı və buxovlanma, adətən, oynağın uzun müddət eyni (məsələn, oturaq və ya ayaqüstü) vəziyyətdə fiksasiyasından sonra meydana çıxır. Zaman keçdikcə xəstələrdə bud və qasıq əzələlərinin atrofiyası, fibroz və ya sümük ankilozu inkişaf edə bilər.

Vərəm artritinin manifestasiyasını, adətən, vərəm intoksikasiyası simptomları qabaqlayır. Spesifik iltihabın sonunda