n vəziyyəti dəyişilmir; lakin bəzən kiçik hiperemiya müşahidə oluna bilər.

Zədələnmiş nahiyədə tük follikullarının ağzı aydın görünür. Periferik inkişafı sayəsində alopesiya ocaqlarının konturları nahamar xarakter alır və bir-birilə birləşir. Ocaqların ətrafındakı sahələrdə tüklər boş olur, azacıq təsir zamanı asanlıqla tökülürlər. Bu nahiyədəki tüklər kökdən piqmentdən məhrumdur və sancaqvari qalınlaşma ilə ağ nöqtələr şəklində qurtarırlar. Onlar “nida şəkilli tüklər” adını almışlar. Belə saçların olmaması yuvalı alopesiyanın stasionar mərhələyə keçməsindən və saç tökülməsinin proqressivləşməsindən xəbər verir. Bir neçə həftə və ya aydan sonra alopesiya ocaqlarında tüklərin inkişafı bərpa olunur. Başlanğıcda onlar nazik və rəngsiz olur; lakin zaman keçdikcə onların rəngi və quruluşu normal xarakter alır. Tüklərin inkişafının yenilənməsi faktı residivlər ehtimalını inkar etmir.

Seboreyalı alopesiya seboreya klinik hallarının təxminən 25%-ində müşahidə olunur. Keçəlləşmə cinsi yetişkənlik dövründə başlayır və 23-25 yaşlarda maksimal həddə çatır. Başlanğıcda saçlar yağlı və parlaq olur, xaricən yağ sürtülmüş kimi görünür. Saçlar bir-birinə yapışırlar, baş dərisi sıx yerləşmiş, yağlı, sarımtıl rəngli pulcuqlarla örtülür. Proses qaşınma ilə müşayiət olunur; patologiyaya tez-tez seboreyalı ekzema da qoşulur. Keçəlləşmə tədricən başlayır. Əvvəlcə saçların yaşam müddəti qısalır, nazikləşirlər və tədricən sarı (qısa, nazik, az piqmentli) tüklərlə əvəzlənirlər. Seboreyalı alopesiya inkişaf etdikcə saç tökülməsi artmağa başlayır; keçəlləşmiş nahiyələr görünür. Saç tökülməsi alın kənarından başlayır və təpə nahiyəsinə istiqamətlənir. Dazlaşma ocağı həmişə sağlam və möhkəm kökə malik saçlardan ibarət nazik zolaqla əhatə olunmuşdur. Тrixotillomaniya – insanın öz saçlarını qeyri-iradi dartması və həddən artıq dar hörüklər etdikdə saç soğanağının zədələnməsidir. Bu vərdiş travmatik alopesiyaya gətirib çıxarır və xroniki xarakter alaraq tez-tez tam keçəlləşmə ilə