miqdarı artır, seboreya da bütün miqroorqanizmlərin 60%-ini təşkil edir. Seboreya pitirospor göbələklərin inkişafı üzərində kontrolun itirilməsinə rəvac verir; bu, dərinin müdafiə funksiyaları zəiflədikdə baş verir. Göbələklərin nisbətən çox konsentrasiyası piy vəzilərinin ətrafında müşahidə olunur; belə ki, göbələklər vəzi sekretindən koloniyaların böyüməsində və inkişafında istifadə edir.

Seboreyanın təzahürü daxili sekresiya vəzilərinin fəaliyyətinin pozulması ilə əlaqəlidir. Dəri piyinin kimyəvi tərkibinin dəyişilməsi zamanı pitirospor göbələklərin intensiv inkişafı bu faktı təsdiq edir. Belə ki, normada dəri piyi antiseptik xüsusiyyətlərə malikdir.

ÜST qəbul etmişdir ki, seboreyanın patogenezində daha mühüm faktorlar neyrogen, hormonal və immun patologiyaların yanaşı getməsidir. Çünki seboreyanın residivləri stress və sinir sisteminin müxtəlif xəstəliklərində qeyd olunur. Kəllə sinirlərinin iflici, gövdənin iflici və Parkinson xəstəliyi zamanı başın tüklü hissəsinin və hamar dərinin seboreyasına yüksək meyillik qeyd olunur.

Xroniki seboreyanın formalaşmasında immunodefisitin mühümlüyü statistik olaraq təsdiqlənmişdir. Belə ki, klinik sağlam insanlar arasında seboreya ilə xəstələnmə 8:100 nisbətində, İİV infeksiyasında bu ümumi göstəricinin 36%-ində, QİÇS-lu xəstələrin 80%-ində müşahidə olunur.

Müasir trixologiya hesab edir ki, seboreyanın inkişafında risk faktorları kəpəyin qeyri-rasional korreksiyası, aqressiv bərbər prosedurları, şəxsi gigiyenaya riayət olunmadıqda və ya əksinə onun həddən artıq tətbiqi ola bilər.

Seboreyanın klinik təzahürləri
Seboreya üçün baş dərisinin iltihabi reaksiya ilə müşayiət olunan pilinqi xarakterikdir. Patologiyanın klassik gedişində prosesə əvvəlcə ənsə nahiyəsi və saç sərhəddi simmetrik şəkildə cəlb olunur. Seboreya müalicə olunmadıqda hamar dəriyə keçir. Kirpik, qaş, bığ və saqqal nahiyəsində seboreya pasiyentlərin 5-10%-ində qeyd olunur.

Seboreya zamanı baş dərisində ilk növbədə kiçik, ağ pulcuqlar əmələ