ə gəlir; pasiyentlərin böyük bir qismi qaşınmadan şikayətlənir. Patologiyanın belə gedişli forması quru seboreya adlandırılır. Vaxtında diaqnostika olunduqda müalicəyə asanlıqla tabe olur.

Müalicə aparılmadıqda piy vəziləri daha aktiv fəaliyyət göstərməyə başlayır, prosesə yeni-yeni nahiyələr cəlb olunur. Başın qeyri-müntəzəm yuyulması da seboreyanın proqressivləşməsinə gətirib çıxarır və pilinq nəzərə çarpan olur.

Seboreyanın uzunmüddətli gedişi dəridə qırmızı ləkə və ərp şəklində iltihab ocaqlarının olması ilə xarakterizə olunur. Bu patoloji ocaqlar qalın pulcuq və ya pulcuq-qabıq qatı ilə örtülür; daranma səbəbindən qabıqlar qanlı ola bilər. Qaşınma güclü olur və proses hamar dəriyə keçir; daramalar ikincili piokok infeksiyalarının qoşulmasına və piodermiyanın yaranmasına gətirib çıxarır.

Yağlı seboreya iri açıq-sarımtıl pulcuqlarla təzahür edir. Bu pulcuqlar başın bütün dərisini sıx örtür; patoloji dəri hissəciklərini zorla qopardıqda ağrı qeyd olunmur, dəri çəhrayı, yüngül iltihablaşmış olur. Epidermis hüceyrələri yetkin olmadığından öz funksiyalarını natamam icra edirlər; buna görə də dəri tez zədələnir və infeksiyalara məruz qalır. Seboreya zamanı pulcuqlar töküldükdən sonra dəri həmin pulcuqlarla yenidən örtülür. Dərinin piylənməsi yüksək olduğundan pulcuqlar bir-birinə yapışır, saçlar yağlı və natəmiz şəkil alır. Onlar bir-birinə yapışır və hətta müntəzəm yuyulma zamanı belə tez çirklənir.

Fiziki və emosional yüklənmələr, temperatur dəyişkənliyi seboreyanın klinik təzahürlərinin artmasına səbəb olur. Bütün tük örtüyündə buynuz pulcuqlar qeyd olunur. Tədricən tüklərin quruluşu dəyişir, onlar nazikləşir, tökülür, tez qırılan olur və ucları laylanır. Seboreya zamanı dərinin yağlılığı artsa da, yumadan sonra dartılma hissi qeyd olunur. Bu, baş dərisinin susuzlaşması ilə əlaqəlidir. Buna görə də dərini qurudan vasitələrdən istifadə pilinqə səbəb olur və piy ifrazının kompensator olaraq güclənməsinə təkan verir.

Seboreyanın diaqnostikası və