qeyd oluna bilər. Malassezia furfur göbələyi əsasən başın tüklü hissəsini, Pityrosporum orbicuiare isə hamar dərini zədələyir; hər iki mikroorqanizm P. ovale-nin yarımnövüdür.

Əlverişsiz şəraitdə orqanizm pitirospor göbələklərin üzərində kontrolunu itirir, dərinin baryer funksiyası pozulur, dəri piyinin tərkibi dəyişilir və onun ifrazı artır. Bu isə seboreyalı dermatitin inkişafında əsas mexanizmdir. Klinik sağlam insanlarda göbələk mikroflorası dəridə yaşayan bütün mikroorqanizmlərin təxminən 30%-ini təşkil edir. Seboreya zamanı bu mikrobların miqdarı 70%-ə, seboreyalı dermatitdə isə 90%-ə qədər qalxır. Seboreyalı dermatitin inkişafında aparıcı rol P.ovale göbələklərinə mənsub olsa da, zədə ocaqlarında lipofil göbələklərin müxtəlif növləri ayırd edilir.

Hiperaktiv göbələk mikroflorası sinir sisteminin, orqanizmin hormonal və immun vəziyyətinin pozulmasına rəvac verir. Seboreyalı dermatit tez-tez güclü emosional stressdən və ya xeyli fiziki yüklənmədən sonra debüt edir. Məlum olmuşdur ki, müxtəlif seboreyalı təzahürlərə malik insanlar iqlim zonasını dəyişdikdə onlarda seboreyalı dermatit daha çox diaqnostika olunur. Bu zaman xəstələnmə iqlimi soyuqdan istiyə dəyişdikdə və əksinə vəziyyətlərdə artır. Digər risk faktorları olduqda kəskin kontinental iqlim şəraitində yaşama seboreyalı dermatitin inkişaf ehtimalını kəskin artırır.

Anamnezində onurğa beyni və kəllə sinirlərinin patologiyaları, iflic və parezlər olan pasiyentlərdə neyrogen təbiətli seboreyalı dermatitlə xəstələnmə səviyyəsi yüksəkdir. Misal üçün, Parkinson xəstəliyi həmişə eyni etiologiya və patogenezə malik seboreya və ya seboreyalı dermatitlə müşayiət olunur.

Hormonal fon dəyişilmiş genetik meyilli vəziyyətlər risk faktorlarından biridir. Belə ki, məlum olmuşdur ki, qohumları seboreya, ekzema və ya seboreyalı dermatitdən əziyyət çəkmiş ailələrdə seboreyalı dermatitlə xəstələnmə daha yüksəkdir.

Böyüklərdə seboreyalı dermatitin təzahürləri
Seboreyalı dermatit dermatit tipli gedişata