a malikdir, papulo-svamoz səpkilər şəklində güclü iltihab təzahürləri ilə müşayiət olunur. İltihab ocaqları aydın seçilir, qırmızı rəngdədir və tökülən epidermisdən təşkil olunmuş yağlı pulcuq qatı ilə örtülür. Seboreyalı dermatitdə ləkələr periferik inkişafa və bir-biri ilə birləşməyə meyillidir. Patologiya zamanı, adətən, başın tüklü hissəsi, üz və gövdənin yuxarı hissəsi, yəni dərinin piy vəziləri ilə daha zəngin olan nahiyələri zədələnir. İmmunodefisitlərdə seboreyalı dermatit qoltuqaltı çuxuru və qasıq büküşlərini zədələyir.

Seboreyalı dermatiti qabaqlayan kəpək və seboreya daha çox rastlansa da, patologiyadan 20-40 yaşlı insanların təxminən 3-5%-i əziyyət çəkir. Çox nadir hallarda xəstəlik pubertat dövrünə qədər inkişaf edir. Bu, müxtəlif yaş qruplarında piy ifrazının xüsusiyyətləri ilə əlaqəlidir.

Seboreyalı dermatitdə başlanğıcda kəpək təzahür edir; buna görə də müalicəyə tabe olmayan kəpək pitirospor göbələklərin hiperaktivliyinin əlamətlərindən biri hesab olunur. Sonralar perifollikulyar hiperemiya və seboreya ərpləri formalaşır. Patoloji ocaqlar periferik inkişaf etdiyindən tədricən başın tüklü hissəsinin böyük hissəsini əhatə edir. Seboreyalı dermatit saç tökülməsi ilə müşayiət olunur. Tökülmüş saçların normal miqdarı yalnız remissiya dövründə bərpa olunur.

Pilinq ocaqları daha çox qulağın arxasında lokalizasiya olunur və qanamaya meyilli, qabıqcıqlarla örtülü çatların əmələ gəlməsinə gətirib çıxarır. Persistəedən xarici otitin yaranması seboreyalı dermatitin yeganə təzahürü ola və ya dərinin başqa seboreyalı zədələnmələri ilə müşayiət oluna bilər. Dərinin həddən artıq pilinqi nəticəsində baş dərisi dəri piyi ilə bir-birinə yapışmış pulcuqlarla sıx örtülür. Onları təmizlədikdə yerində açıq-çəhrayı rəngli, tez-tez ağrılı olan iltihabi səth aşkarlanır. Seboreyalı dermatitlə müşayiət olunan güclü qaşınma masserasiyaya və ikincili infeksiyanın prosesə qoşulmasına təkan verir. Pulcuqlar həm tək-tək, həm də iri lövhəciklər şəklində laylanır. Buna