Sinir xəstəlikləri baş və onurğa beynin, eləcə də periferik sinir kötüklərinin, qanqliyaların zədələnməsi nəticəsində yaranır. Sinir sistemi orqanizmin bütün orqan və sistemlərini birləşdirən, həmçinin tənzimləyən mürəkkəb aparatdır. Bu səbəbdən nevrologiya tibbin digər sahələri: kardiologiya, qastroenterologiya, ginekologiya, oftalmologiya, endokrinologiya və s. ilə sıx əlaqədədir.

Sinir xəstəlikləri genetik determinə olunmuş (Vilson xəstəliyi, Pyer-Mari ataksiyası) və ya qazanılmış formalara bölünür. Sinir sisteminin anadangəlmə qüsurları (mikrosefaliya, Kiari anomaliyası, anadangəlmə hidrosefaliya) irsi faktorlarla yanaşı, hamiləlik dövründə dölün radiasiya, infeksiya (qızılca, məxmərək, sifilis, xlamidioz, sitomeqaliya), toksiki maddələr, eklampsiya fonunda inkişafı ilə bağlıdır. Uşaq doğulduqdan sonra sinir sisteminə birbaşa təsir edən infeksion və ya travmatik amillər (irinli meningit, doğuş travması, hemolitik xəstəlik, yenidoğulmuşun asfiksiyası) əksər hallarda oliqofreniya, USİ (uşaq serebral iflici), epilepsiya kimi xəstəliklərə gətirib çıxarır.

Qazanılmış forma adətən sinir sisteminin müxtəlif şöbələrinin infeksion mənşəli zədələnmələri zamanı yaranır. İnfeksiyanın təsirindən meningit, ensefalit, baş beynin absesi, araxnoidit, mielit, dağınıq ensefalomielit və s. inkişaf edir. Sinir xəstəliklərinin digər qrupunu travma etiologiyalı patologiyalar: kəllə-beyin travması, travmatik nevrit, fəqərə-onurğa beyni travması təşkil edir. Yaşlılarda sinir xəstəlikləri (dissirkulyator ensefalopatiya, işemik insult, hemorragik insult) damar dəyişiklikləri fonunda yaranır. Onkoloji xarakterli sinir xəstəlikləri (kraniofaringioma, qanqlionevroma, astrositoma və s.) də tez-tez rast gəlinən patologiyalardandır.

Sinir xəstəliklərinin əlamətləri
Klinik təzahürlər sinir sisteminin hansı şöbəsinin patoloji prosesə cəlb olunmasından asılıdır. Belə ki, baş beyin zədələndikdə baş ağrıları, başgicəllənmə, yeriş və nitq pozğunluqları, eşitmə və görmənin