riski yüksəkdir. Xəstələrin 65%-inin miqrendən əziyyət çəkən valideynləri var; bu da irsi meyilliyin mövcudluğuna dəlalət edir. Əldə edilən məlumatların xülasəsinə əsasən bir çox tədqiqatçılar hesab edirlər ki, abdominal miqren genetik determinə olunmuş meyillik fonunda psixoloji faktorların təsiri nəticəsində meydana çıxır.


Miqren paroksizmlərini provokasiya edən triggerlər, adətən, müxtəlif psixoemosional yüklənmələr – güclü mənfi və ya müsbət emosiyalar, çıxış zamanı psixoloji yüklənmələr, imtahan və s. olur. Meteohəssaslıq mümkündür. Yuxunun deprivasiyası, fiziki tükənmə, aclıq hissi də tutmaları provokasiya edir. Bir sıra xəstələrdə abdominal miqren müəyyən qida məhsullarının (yağlı balıqlar, şokolad, fındıq) qəbulu nəticəsində yaranır; bu məhsulların qida rasionundan çıxarılması abdominal ağrı epizodlarının tezliyinin azalmasına gətirib çıxarır.

Аbdominal miqrenin patogenezi
AM-in inkişaf mexanizmi məlum deyil, xəstəliyin morfoloji substratı yoxdur. Patologiya funksional xarakter daşıyır, eyni embrional toxumadan inkişaf etmiş MSS və mədə-bağırsaq traktı arasında birbaşa qarşılıqlı əlaqə ilə bağlıdır. Əsas patogenetik hipotezlərdən biri abdominal paroksizmlərin inkişaf mexanizmində aşağıdakı mexanizmi ehtimal edir: stress MSS-nin aktivliyini yüksəldir, neyropeptidlərin və neyromediatorların ifrazının yüksəlməsi nəticəsində mədə-bağırsaq traktının sinir, vegetativ, damar disrequlyasiyası meydana çıxır. Tədqiqatçılar qeyd edir ki, adekvat tənzimləmənin pozulması bağırsaq reseptorlarının hiperhəssaslığına gətirib çıxarır; nəticədə bağırsağın adi dartılması onurğa beyində, sonra isə aparıcı yollarla serebral strukturlarda hiperimpulsasiyanı provokasiya edir. Paroksizmlərin sonrakı inkişafı baş beyin səviyyəsində ağrıların meydana çıxmasının patoloji mexanizminin fiksasiyası ilə iz yaddaşının saxlanması ilə bağlıdır.

Аbdominal miqrenin simptomları
Miqren qarında tranzitor ağrı paroksizmləri və həftələrlə və ya aylarla davam edən simptomsuz