ə avtomatik absanslar ayırd olunur.
Absansın simptomları
Paroksizm bir neçə saniyədən 30 saniyəyədək davam edir, pasient şüuri qavramanı itirir. Bu zaman pasientin xarakterik görünüşü, qəflətən fəaliyyətinin dayanması, qısa tutma özünü göstərə bilər. Güclü absans başlanmış hərəkət və ya danışığın dayanması; yüngül absans isə aktivliyin kəskin yavaşlaması, lakin davam etməsi ilə gedir. Birinci variantda paroksizmdən sonra xəstə hərəkət və danışığına qaldığı yerdən davam edir. Xəstələr absans tutmalarını “tormozlanma tutması”, “fiasko”, “reallıqdan uzaqlaşmaq”, “qəflətən keyləşmə, stupor” və “trans” kimi təsvir edirlər. Tutmadan sonrakı dövrdə pasient özünü normal hiss edir, simptom olmur. Qısamüddətli tipik absanslar, adətən, pasient və ətrafdakılar tərəfindən duyulmur.

Ağır absanslar hərəkət və tonik fenomenlərlə müşayiət olunduğundan daha çox nəzərə çarpırlar. Atonik absanslar əzələ tonusunun azalması ilə gedir. Bu zaman pasientin qolları düşür, başı əyilir, bəzən stuldan sürüşür; total atoniya onun yıxılmasına səbəb olur. Tonik epizodlar əzələ tonusunun yüksəlməsi ilə müşayiət olunur. Nəticədə ətrafların bükülməsi və ya açılması, başın arxaya əyilməsi, bədənin gərilməsi müşahidə olunur. Mioklonik komponentli absans miokloniyalarla – əzələlərin kiçik amplitudlu səyrimə şəkilli yığılması ilə xaraktrizə olunur. Ağız bucağı, çənə, bir və ya hər iki göz qapağının, göz almasının səyriməsi qeyd olunur. Miokloniyalar simmetrik və asimmetrik ola bilər. Absansı müşayiət edən avtomatizmlər sadə, təkrarlanan hərəkətlərlə – çeynəmə, əllərini bir-birinə sürtmə, mırıldamaq, düymələri açmaqla xarakterizə olunur.

Absansların tezliyi gün ərzində 2-3 dəfədən onlarla dəfəyədək dəyişə bilər. Absans epizodları uşaq absanslı epilepsiyası üçün tipik olan epileptik tutmaların yeganə forması ola bilər. Paroksizmlərin müxtəlif növləri (miokloniyalar, tonik-klonik qıcolmalar) arasında, yeniyetmələrin absanslı epilepsiyasında dominant ola və ya tutmaların başqa formalarına malik