epileptik sindromun simptomlarına aid ola bilər.

Absansın ağırlaşmaları
Absanslarda epileptik status xəstələrin 30%-də müşahidə olunur. 2-8 saatdan bir neçə günədək davam edə bilər. Huşun itirilməsinin müxtəlif dərəcələri (qavramanın ləngiməsindən tam dezorientasiyaya və davranış pozulmasına qədər) ilə xarakterizə olunur. Hərəkət və koordinasiya saxlanır. Nitqdə stereotip birhecalı frazalar üstünlük təşkil edir. 20% hallarda avtomatizm qeyd olunur. Atonik absansların nəticələri yıxılma zamanı meydana çıxan travmalardır (əziklər, sınıqlar, burxulmalar, kəllə-beyin travmaları). Ciddi ağırlaşmalara intellektual inkişafın ləngiməsi və ya azalması (oliqofreniya, demensiya) aiddir. Onun yaranması və proqressivləşmə dərəcəsi əsas xəstəliklə əlaqəlidir.

Absansın diaqnostikası
Diaqnostik tədbirlər absansın aşkarlanması və tərkibinə daxil olduğu klinik mənzərədən differensiasiyasıdır. Xəstənin özündən və yaxınlarından tutmanın gedişatı ilə bağlı geniş sorğu-sualın aparılması mühüm əhəmiyyət daşıyır. Sonrakı diaqnostik prosedurlar aşağıdakılardan ibarətdir:

Nevroloq müayinəsi. İdiopatik xarakterli epilepsiyalarda nevroloji status normal qalır, psixi inkişafın ləngiməsi, koqnitiv funksiyaların (yaddaş, diqqət, qavrama) pozulması mümkündür. Paroksizmlərin ikincili inkişafında ocaqlı və ümumi nevroloji simptomatika müəyyən olunur.
Elektroensefaloqrafiya(EEQ). Əsas diaqnostik metoddur. İktal EEQ tövsiyə olunur. Paroksizm dövründə bioelektrik aktivliyi qeyd etmək hiperventilyasiya vasitəsilə provokasion sınaqlar aparıldıqda mümkündür. Müayinə zamanı pasient nəfəs alma aktlarını səsli sayır. Bu isə absansın başlanmasını dəqiq təyin etməyə imkan verir. Tipik EEQ-patterni diffuz, yüksək amplitudlu, >2,5 Hz tezlikli spayk və polispaykların olmasıdır.
Baş beynin MRT-i. Müayinə epileptik aktivliyi provokasiya edən üzvi patologiyanı aşkarlamaq/ təkzib etmək üçün mühümdür. Bu müayinə metodu serebral vərəm, ensefalit, baş beynin inkişaf anomaliyaları və şişlərini diaqnostika