ə malikdir. Noradrenergik, serotonin, QAYT-la əlaqəli, xolinergik sistemin pozulmaları müəyyən rol oynayır. 2011-ci ildə parkinsonizm zamanı dofamnergik aktivliyin azalması və ya antipsixotiklərlə müalicə bəzən kompensator mexanizmlərə təsir göstərdiyinə dair nəzəriyyə irəli sürülmüşdür. Sonuncuya göy nüvənin noradrenergik aksonlarının aktivasiyası aiddir. Bu aksonlar nucleus accumbens-i stimulya edərək hərəki narahatlığa və daxili gərginlik hissinin yaranmasına səbəb olur.

Paralel olaraq noradrenergik stimulun təsiri altında böyrəküstü vəzidən adrenalin sekresiyası güclənir; nəticədə daxili gərginlik və oyanıqlıq hissi dəstəklənir. Ehtimal olunur ki, bununla əlaqəli MSS-də qlutamatın konsentrasiyası da artır; qlutamat müxtəlif neyrotransmitter sistemlərdə impuls ötürücülüyünü sürətləndirir və həddən artıq toplandıqda neyronların həddən artıq yüklənməsinə gətirib çıxarır. İzafi qlutamat qlutamin turşusundan sintez olunan QAYT-ın (sakitlik vəziyyəti, konsentrasiya, tarazlığı təmin edən tormoz mediatoru) konsentrasiyasının azalması ilə müşayiət olunur.

Аkatiziyanın təsnifatı
Akatiziv sindromun bir neçə klinik təsnifatı var. Etiologiyasından asılı olaraq yatrogen, parkinsonik, psixoaktiv preparatların qəbulu nəticəsində yaranan, abstinent, spontan (psixi pozulmaların səbəb olduğu), postinsult formalara ayrılır. Klinikasına görə üç forma ayırd edilir:

Motor— əsasən hərəki təzahürlərlə xarakterizə olunur. Daim hərəkət etməyə – gəzməyə, yerində addımlamağa meyilliyi ilə xarakterizə olunur. Pasientlər mövcud psixoloji diskomfortu, həyəcanı hiss etmir.
Sensor-psixiki (subyektiv) — obyektiv hərəki komponentlərin olmadığı halda subyektiv şikayətlərin mövcudluğu ilə fərqlənir. Xəstələr daimi diskomfort, gərginlik hissi, ayaqlarda müxtəlif xoşagəlməz hissiyyata məruz qalırlar. Görünən hiperkineziya qeyd olunmur.
Klassik — subyektiv hisslər və obyektiv hərəki hiperaktivliyi özündə əks etdirir. Pasientlər onları daim hərəkət etməyə vadar edən daxili diskomfortdan