n yayılmasının qarşısını alır.
3-cü həftə. Kapsula qatılaşır, ətrafında qlioz sahə formalaşır. Prosesin sonrakı inkişafı floranın virulentliyi, orqanizmin reaktivliyi və müalicəvi-diaqnostik tədbirlərin adekvatlığından asılıdır. Beyin absesinin geriyə inkişafı; lakin, adətən, onun daxili həcminin artması və ya kapsulun periferiyası boyunca yeni iltihab ocaqlarının yaranması mümkündür.
Baş beynin absesinin klinik mənzərəsi
Bu günədək baş beyin abseslərinin patoqnomonik simptomları təyin olunmayıb. Bu abseslərdə klinik mənzərə baş beynin həcmli törəmələrinin klinikası ilə oxşardır. Belə ki, hər iki patologiya zamanı simptomatika baş ağrılarından huşun itirilməsi və baş beynin ocaqlı zədələnmələrinin simptomları ilə müşayiət olunan ağır ümumi beyin simptomlarına qədər dəyişə bilər. Bəzi klinik hallarda xəstəliyin ilk əlaməti epileptik tutma olur. Meningeal simptomlar (subdural proseslərdə, empiemada) müşahidə oluna bilər. Baş beynin epidural absesləri tez-tez kəllə sümüklərinin osteomieliti ilə assosiasiya olunur. Simptomatikanın proqredient inkişafı müşahidə olunur.

Baş beyin absesinin diaqnostikası
Baş beynin abseslərinin diaqnostikasında hərtərəfli anamnez (irinli infeksiya ocaqları, kəskin infeksion başlanğıcın olması) mühüm əhəmiyyət daşıyır. Nevroloji simtomların meydana çıxması və dərinləşməsi ilə müşayiət olunan iltihabi prosesin mövcudluğu əlavə nevroloji müayinəyə əsas verir.

Baş beynin KT-i vasitəsilə baş beyin abseslərinin dəqiq diaqnostikası absesin formalaşma mərhələsindən asılıdır. Xəstəliyin erkən mərhələlərində diaqnostika çətindir. Erkən ensefalit (1-3-cü gün) mərhələsində KT qeyri-düzgün formalı, aşağı sıxlıqlı sahə aşkar edir. Yeridilmiş kontrast maddə qeyir-bərabər – əsasən, ocağın periferiyasında, nadir hallarda mərkəzində toplanır. Ensefalitin nisbətən gec mərhələlərində hamar konturlu ocaqlar təyin olunur. Kontrast maddə ocağın bütün periferiyası boyunca bərabər paylanır; ocağın mərkəzi nahiyəsinin sıxlıq dəyişilmir. Lakin təkrari