həmçinin ehtimal olunan yan təsirlər barədə məlumat verilməlidir. İlk dəfə yaranan epileptik tutma, epileptik status və epilepsiyanın cərrahi müalicəsinin zəruriliyi hospitalizasiya göstəriş hesab olunur.

Epilepsiyanın medikamentoz müalicəsinin prinsiplərindən biri monoterapiyadır. Preparat başlanğıcda minimal dozada təyin olunur. Tutmaların sayı kəsilənə qədər doza tədricən artırılır. Preqabalin, levetirasetam, valproy turşusu ilə müalicəyə klinik effektiv doza ilə başlanılır. Lamotridcin, topiramat, karbamazepin təyin olunduqda isə dozanın ləng titrlənməsi lazım gəlir.


İlk dəfə aşkarlanan epilepsiyanın müalicəsi həm monoterapiya rejimində istifadə üçün nəzərdə tutulan yeni (topiramat, okskarbazepin, levetirasetam), həm də klassik preparatlarla (karbamazepin, valproy turşusu) aparıla bilər. Bu qrup preparatlar arasında seçim edərəkən pasiyentin fərdi xüsusiyyətləri (yaş, cins, yanaşı gedən patologiya) nəzərə alınmalıdır. İdentifikasiya olunmayan tutmaların müalicəsində valproy turşusuna üstünlük verilir. Epilepsiya əleyhinə preparat təyin edərkən onun qəbul tezliyinin minimal olmasına (gün ərzində 2 dəfəyə qədər) çalışmaq lazımdır. Plazmada stabil konsentrasiya ilə əlaqədar prolonq (uzunmüddətli) təsirli preparatlar daha effektiv sayılır. Epilepsiyanın forması, proqnozu və tutmanın təkrarlanma ehtimalı nəzərə alınmaqla dərmanın qəbulu tədricən dayandırılır. Farmakorezistent epilepsiya (konservativ müalicəyə tabe olmayan tutmalar) zamanı cərrahi əməliyyatdan əvvəl tutmaların video-EEQ qeydiyyatı aparılır, MRT vasitəsilə epileptogen zonanın lokalizasiyası, anatomik xüsusiyyəti və yayılma xarakteri təyin edilir. Müayinələrin nəticələri əsasında əməliyyatın xarakteri müəyyənləşdirilir: beynin epileptogen toxumasının xaric edilməsi (kortikal topetomiya, lobektomiya, hemisferektomiya, multilobektomiya); selektiv əməliyyat (gicgah epilepsiyasında amiqdalo-hippokampektomiya); kallozotomiya və funksional stereotaksik müdaxilə;