hematomanın lokalizasiyasından asılıdır. Tez-tez rast gəlinən simptomalara hemiparez, alın sindromu (yaddaş, davranış pozğunluğu), nitq və hissiyyatın pozulması aiddir.

Qansızmadan dərhal sonra, eləcə də növbəti günlərdə beyindaxili hematomanın həcmi və lokalizasiyasından asılı olan dislokasion və ümumi beyin əlamətləri pasiyentin vəziyyətində mühüm rol oynayır. Geniş sahəli qansızma zamanı beynin dislokasiyası ilə əlaqədar çox qısa zaman ərzində ikincili kötük simptomatikası meydana çıxır. Beyin kötüyünə qansızma və beyinciyin iri ölçülü hematomaları vital funksiyaların və huşun tez bir vaxtda pozulması ilə səciyyələnir.

Mədəcik sisteminə qansızma daha ağır gedişə malik olur. Xəstələrdə meningeal simptomlar, hipertermiya, hormetonik qıcolmalar, huşun sürətlə pozulması, kötük əlamətlərinin inkişafı qeydə alınır.

Qansızmadan sonra ilk 2,5-3 həftə — insultun ən ağır dövrü hesab olunur. Bu mərhələdə pasiyentin vəziyyətinin ağırlığı beynin proqressivləşən ödemi – dislokasion və ümumi beyin simptomlarının formalaşması və güclənməsi ilə əlaqəli olur. Sadalanan əlamətlərə somatik fəsadların (böyrək və qaraciyərin funksional pozğunluğu, pnevmoniya və s.) qoşulması vəziyyəti daha da pisləşdirir. Beynin dislokasiyası və ödemi xəstəliyin kəskin dövründə baş verən ölüm hallarının başlıca səbəbi sayılır. 4-cü həftənin başlanğıcında sağ qalan pasiyentlərdə ümumi beyin simptomları geriyə inkişaf edir, beynin ocaqlı zədələnməsinin nəticələri ön plana çıxır. Pasiyentin əlillik dərəcəsi məhz bu pozğunluqlardan asılı olur.

Hemorragik insultun diaqnostikası
Hemorragik insultun əsas müayinə üsulları aşağıdakılardır:

Bu metodların köməyilə beyindaxili qansızmanın həcmi və lokalizasiyası, beynin dislokasiyasının və ödeminin dərəcəsi müəyyən edilir.

Hemorragik insultun differensial diaqnozu
İlk növbədə xəstəlik insultun ən çox rast gəlinən (85%) işemik formasından fərqləndirilməlidir. Yalnız klinik məlumatlara əsaslanaraq, differensiasiya etmək mümkün olmadığından