ş şəkildə formalaşa bilər.

İnsultun diaqnostikası
İnsultun differensial diaqnostikası
İnsult ilk növbədə oxşar simptomatikaya malik digər xəstəliklərdən differensiasiya edilməlidir. Travmatik anamnezin və xarici zədələnmələrin olmaması qapalı kəllə-beyin travmasını inkar etməyə kömək edir. Huşun itməsi ilə müşayiət olunan miokard infarktı insult kimi qəfil yaranır. Lakin belə vəziyyətlərdə ocaqlı və ümumi beyin simptomlarına rast gəlinmir, arterial hipotoniya xarakterik əlamət sayılır. Bayılma və epitutma ilə manifestasiya edən insult epilepsiya ilə səhv salına bilər. Paroksizmdən sonra artan nevroloji defisit, anamnezdə epitutmaların olmaması insulta dəlalət edir.

Kəskin intoksikasiyalar (dəm qazı ilə zəhərlənmə, qaraciyər çatışmazlığı, hiper- və hipoqlikemik koma, uremiya) zamanı toksiki ensefalopatiyalar ilk baxışdan insulta bənzəyə bilər. Onların fərqləndirici xüsusiyyətlərinə ocaqlı simptomatikanın zəif ifadə olunması və ya ümumiyyətlə izlənilməməsi, polinevropatiyalar, qanın biokimyəvi tərkibinin intoksikasiyanın xarakterinə uyğun olaraq dəyişməsi aiddir. Baş beyin şişinə qansızma insultabənzər təzahürlərlə xarakterizə edilə bilər. Onkoloji anamnez olmadıqda onu hemorragik insultdan differensiasiya etmək mümkün olmur. Meningit hallarında intensiv baş ağrıları, meningeal simptomlar, ürəkbulanma və qusma subaraxnoidal qansızmanın klinik şəklini xatırlada bilər. İfadəli hipertermiyanın müşahidə edilməməsi suabaraxnoidal qansızmaya işarə edir.

İşemik və hemorragik insultların differensial diaqnozu
Differensial diaqnostikanın növbəti mərhələsi insultun növünün təyin olunmasıdır. Klassik variantda işemik insult debüt zamanı huşun itirilməməsi, tədricən proqressivləşmə, hemorragik forma isə apoplektiform inkişaf, erkən mərhələrdə huşun pozulması ilə fərqlənir. Lakin bir sıra hallarda işemik insult qeyri-tipik başlanğıca malik ola bilər. O üzdən diaqnostika prosesində insultun bu və ya digər formasına xas olan müxtəlif əlamətlərin müştərəkliyinə istinad