etmək lazımdır.

Belə ki, hemorragik insult üçün anamnezdə hipertonik krizlərlə gedən hipertoniya xəstəliyi, işemik forma üçün isə aritmiya, qapaq qüsuru, miokard infarktı səciyyəvidir. Burada pasiyentin yaşı da mühüm rol oynayır. İşemik insult yuxu və ya istirahət zamanı, hemorragik forma isə aktiv fəaliyyət dövründə baş verir. Əksər hallarda işemik insult normal AT fonunda yaranır, ocaqlı nevroloji defisit ön plana keçir, aritmiya, ürək tonlarının karlığı qeydə alınır.

Hemorragik insult isə AT-nin yüksəldiyi şəxslərdə baş verir. Xəstələrdə ümumi beyin əlamətləri, meningeal sindrom və vegetativ təzahürlər izlənilir. Sadalanan pozğunluqlara bir müddətdən sonra kötük simptomları əlavə olunur.

İnsultun instrumental diaqnostikası
Kliniki diaqnostika nevroloqa patoloji prosesin baş verdiyi hövzəni, serebral insult ocağını müəyyənləşdirməyə, onun xarakterini (işemik/hemorragik) aydınlaşdırmağa imkan verir. Lakin insult tiplərinin klinik differensiasiyası 15-205 hallarda yanlış olur. Diaqnozu dəqiqləşdirmək üçün instrumental müayinələrdən istifadə edilir. Baş beynin KT və ya MRT-si optimal variant sayılır. Tomoqrafiyanın köməyilə insultun növü, hematoma və ya işemiya ocağının lokalizasiyası, ölçüləri, beyin ödeminin dərəcəsi, onun strukturlarının yerdəyişməsi təyin olunur. Həmçinin bu üsulla subaraxnoidal qanaxmalar, mədəciklərə qansızma, baş beyin damarlarının stenozu, okklüziya və anevrizmaları üzə çıxarılır.

Lakin hər zaman təcili surətdə neyrovizualizasiyanın aparılmasına imkan tapılmadığından lümbal punksiyaya ehtiyac yaranır. Orta strukturların yerdəyişməsini inkar/aşkar etmək məqsədilə öncədən Exo-EQ icra olunur. Yerdəyişmənin olması lümbal punksiyaya əks-göstərişdir. Çünki belə vəziyyətlərdə dislokasiya sindromu yarana bilər. Ümumiyyətlə, klinik məlumatların subaraxnoidal qansızmadan xəbər verməsi, tomoqrafik metodların isə hörümçəkaltı sahədə qansızmanı təyin etməməsi punksiyaya göstərişdir. İşemik insultda likvorun təziqi normal və ya azacıq