q yüksək olur, serebrospinal mayenin müayinəsində əhəmiyyətli dəyişikliklər nəzərə çarpmır. Az hallarda zülal səviyyəsinin bir qədər yüksəlməsi, limfositoz, nadirən isə cüzi qan yığını müəyyən edilir. Hemorragik insultda likvorun rənginin qızarması, təzyiqinin artması, zülal konsentrasiyasının xeyli yüksəlməsi müşahidə edilir; başlanğıc dövrlərdə dəyişilməmiş, sonralar isə ksantoxrom eritrositlər qeydə alınır.

Ekstrakranial damarların USDQ və transkranial USDQ angiospazm və okklüziyanı aşkarlamağa, stenozun dərəcəsini və kollateral qan dövranını qiymətləndirməyə imkan verir. Trombolitik terapiyanın zəruri olmasını yəqin etmək, eləcə də anevrizamaların diaqnostikası üçün baş beynin təcili angioqrafiyası icra olunur. Bu məqsədlə baş beyin damarlarının KT, MRT və ya angioqrafiyası seçilir. İnsultun səbəbini üzə çıxarmaq üçün EKQ, ExoKQ, qanın klinik və biokimyəvi analizi, koaquloqramma, sidik analizi aparılır, qanın qaz tərkibi müəyyənləşdirilir.

İnsultun müalicəsi
Hospitalizasiyanın və terapiyanın başlanmasının optimal müddəti kimi təzahürlərin meydana çıxdığı ilk 3 saat götürülür. Kəskin dövrdə müalicə nevroloji şöbənin intensiv terapiya palatasında həyata keçirilir. Növbəti mərhələdə pasiyent erkən reabilitasiya blokuna köçürülür. İnsultun növü təyin olunana qədər differensiasiya olunmamış baza terapiya, diaqnoz dəqiqləşdikdə spesifik müalicə, sonra isə uzunmüddətli reabilitasiya aparılır.

İnsultun differensiasiya olunmamış müalicəsinə tənəffüs funksiyasının korreksiyası, pulsoksimetrik monitorinq, AT-nin və ürək fəaliyyətinin normalizasiyası, EKQ və AT-nin sutkalıq monitorinqi (kardioloqun iştirakı ilə), homeostatic göstəricilərin (qanın pH və elektrolitləri, qlükozanın səviyyəsi) tənzimlənməsi, serebral ödemlə mübarizə (osmodiuretiklər, kortikosteroidlər, hiperventilyasiya, serebral hipotermiya, kəllənin dekompressiv trepanasiyası, xarici ventrikulyar drenajlanma) daxildir.

Yanaşı olaraq, hipotermik vasitələr (parasetamol, naproksen, diklofenak),