ı mərhələdə absesləşən pnevmoniyanın özü inkişaf edir. Bu simptomatika intoksikasiya əlamətlərinin (titrəmə ilə müşayiət olunan 40°С-ə qədər hipertermiya, adinamiya və anoreksiya) və tənəffüs çatışmazlığının (tənəffüs aktında köməkçi əzələrin inkişafı ilə təngnəfəslik, sianoz) artması ilə müşayiət olunur. Bu zaman ağciyər toxumasında artıq mikroabseslər formalaşdığından çürüntülü qoxusu olan, bəzən qanla qarışan bəlğəm qeyd olunur. Xəstə adinamikdir, tormozlanmışdır; dəri örtükləri solğun-boz rənglidir; huşun pozulması qeyd oluna bilər. Xəstəliyin sonrakı inkişafında ağciyər absesi meydana çıxır. Bu patologiya öz gedişində irinliyin formalaşması və drenajı mərhələlərinə ayrılır.

Absesləşən pnevmoniyanın ağırlaşmaları
Absesləşən pnevmoniyanın ağırlaşmış, gecikmiş sonlanmalarına plevranın empieması, piopnevmotoraks, mediastinit aid edilir. İnfeksiyanın metastazlaşması və generalizasiyası bakterial perikardit, irinli artrit, sepsisin və s. inkişafına gətirib çıxarır. Bronxun hissəvi və ya tam obstruksiyasının nəticəsi ağciyər atelektazı ola bilər. Damarların eroziyalaşdıqda ağciyər qanaxması riski mövcuddur. Septik pnevmoniyanın həddən artıq şiddətli və ağır gedişində intensiv terapiya tələb edən poliorqan çatışmazlığı inkişaf edə bilər.

Absesləşən pnevmoniyanın diaqnostikası
Obyektiv göstəricilər tənəffüsün zəifləməsi, perkutor səsin qısalması, yaş xırıltıların olması, taxipnoe, taxikardiya ilə xarakterizə olunur. Qan analizində güclü sistemli iltihab (güclü leykositoz, EÇS-in və CRZ-ın yüksəlməsi) əlamətləri təyin olunur. Diaqnozun qoyulmasında əsas rolu rentgenoloji müayinələrin nəticələri oynayır. Bununla yanaşı, ağciyərlərin standart rentgenoqrafiyası pnevmonik infiltrasiya fonunda kiçik boşluqlu törəməni həmişə aşkarlaya bilmir. Buna görə də absesləşən pnevmoniyaya şübhə olduqda məqsədyönlü şəkildə döş qəfəsinin KT-i aparılır. Ağciyər absesi formalaşdıqda şəkillərdə qalın divarlı, boşluqlu törəmə, onun içərisində xarakterik səviyyədə maye və qaz